donderdag 31 januari 2019

Ik begreep het




Ik begreep het

Vroeger toen ik nog kind was 
begreep ik alles
ik wist precies wat sterren waren
waar wolken vandaan kwamen
en waarom bananen krom zijn
ik snapte god en sint en sneeuw
vaders begreep ik en moeders
en zus begreep ik ook
wat de dood was en wat daarna
en liefde en geluk.
En toen ik ouder werd
werd het me uitgelegd 
en ik begrijp het nu
ik begrijp steeds minder

straks begrijp ik niets meer.

zaterdag 26 januari 2019

donderdag 10 januari 2019

de dode stad




de dode stad

niemand ziet je
stap van het grijze zand en uit de grijze mist
stap op de grijze stoep en adem in
en loop door deze dode stad
waar de auto's rijden zonder mens
de huizen leeg zijn de scholen gesloten
de begraafplaatsen leeg en adem uit
de klok tikt een uur weg en nog een en dan een dag
ergens slaat een jaar
wolken racen zonder zon
na een eeuw sla je de hoek om
en aan het einde van de straat brandt een lamp
iemand ziet je en zwaait

dinsdag 8 januari 2019

ergens daartussen




Fietsen, treinen en bussen
Kraaien, duiven en mussen
En ergens daartussen
Gewoon tussen de forenzen forens
Voel ik me tussen de mensen mens
Terwijl ik mijn kleine wensen wens;
Misschien vandaag niet zo rot
Een bewijs voor een liefdevolle god
Een winnend staatslot

maandag 7 januari 2019

Echte mannen




Echte mannen die kauwen op bijen
En schijten honing.
Echte mannen drinken olie
En pissen kerosine 

Ze laten de Kromhout draaien
Drinken hun koffie koud
Hebben baarden, ogen grof en onbehouwen

Laten hun wonden drogen aan de lucht
Slaken een gemene vloek en een zucht
En wassen zich in koud water

Echte mannen bouwen torenhoge vuren
Huilen pas als het regent
En schreeuwen vanaf het dak

Ze hebben een 14 als je een 14 moet hebben
Rijden op shovels en trucks 
En verdwijnen als ze het even niet meer weten

Echte mannen ruiken naar man
En eten stamppot en steak
Ze werken de hele week

Ze trekken bierflessen open met hun tanden
Varen maanden naar verre landen
Roken zware Van Nelle en slaan op drums

Echte mannen drinken olie
En pissen kerosine 
Echte mannen die kauwen op bijen
En schijten honing!

zondag 6 januari 2019

0.00,01




De seconde dat de wijzers 
de twaalf passeren
Komt de rust
Dan troost ik me
Dat vandaag alweer gisteren geworden is

Gisteren vochten we 
Niet vandaag
Gisteren huilden we
Niet vandaag
Gisteren was ik boos
Niet vandaag

Vandaag is een seconde oud
En nog onschuldig
Onwetend van wat komen gaat
Geen storm
Geen spijt
Geen onenigheid

Nee niet vandaag
Nog niet vandaag

donderdag 3 januari 2019

De kater




De kater rust op het autodak
valt soezend weg
tegen het roestig blad.

Goud stroomt door het blauw
voor een hemdsmouw
maakt de wereld bijna oud.

woensdag 26 december 2018

Adeste





Het zeewier maakt een kerstboom
Engelenhaar in groen chroom
Hoog boven waar de duinen plat lopen
Daar gaat de grijze hemel open
om met kerstrood te overstelpen

Het schuim speelt zich sneeuw
Adeste schreeuwt een meeuw
En zeesterren wanen zich engelen
De herders op de pier hengelen
Naar zwarte schelpen

En het kerstkind is de nieuwe nacht
die de hele nacht in de kribbe lag
Mijn voetenstappen die ik zetten moet
Verdwijnen in de eeuwige vloed
Niet meer te helpen

zaterdag 17 november 2018

SINTER


(Nieuwe etalage foto bij Meijboom Fotografie en lijsten, in Gouda. In XXL formaat (Sint and Stone having a bath.

Foto; Patrick Meijboom (Fotostudio Gouda)

Sinter.

Tradities waren ooit nog geen traditie.
En een Piet is een Piet. En geen petitie
houdt het veranderen nog tegen.
Wij geloven het: Van boven komt alle zegen!
Alle pakjes, alle vergeving en de regen
en de Piet die door de schoorsteen valt.

Het paard dat in de stal gestald,
zich van geen kwaad bewust,
even rustig op zijn lauweren rust.
En wie zoet is of stout,
de schimmel maakt 't niet uit.
Er wordt gekauwd en gekauwd!

Ik hoor hem denken "Zo ik zit!"
De Sint wast zich schaamteloos wit.
Al het roet wordt afgespoeld,
slechts een veeg nog hier en daar.

De knecht kan zo doorgaan voor de Heiligman.
Hij hoeft enkel nog een Tabbert an.

En nu is hij eind'lijk weer in het land.
Hoor ik wild geraas en iedereen is van de leg!
Bid ik u: Bewaak het gezond verstand
en gooi Sinterklaas niet met het badwater weg.

17-11-2018

donderdag 1 november 2018

November



November

Deze zomer was fier en groot.
Dapper en onverschrokken!
Vrat de schaarse dagen in ferme happen.

En nu waad ik door een rivier
van ruisend dood blad.
Rillen en ritselen de iep en hazelaar
hun laatse boodschappen.

Was slapen gaan maar echt zo simpel
als je ogen sluiten voor de maan.
Dan ging ik liggen.
Dan was ik nooit meer opgestaan.

donderdag 30 augustus 2018

Reeuwijkse Plas.

Eigen werk - 24 maart 2018
Reeuwijkse Plas

Ik ben geen zee en geen sloot,
geen meer en geen ven
maar plas.

Maar ik ben
méér zee dan sloot
soms boos; ik denk me groot!
Dan rijs ik,
zwel ik op en sla ik over het riet,
kom ik over de rand en
graas ik van de kanten.
Jaag ik alle ganzen
het gras op.

Langzaam verander ik
in wat ik ooit was.
Word ik later
drassige landjes en moeras
en was mijn donkerste dag
slechts een storm in een glas
water.

zondag 17 juni 2018

Moeders zijn voor eeuwig




Moeders zijn voor eeuwig

Wij laten kinderen zien
dat het leven maar even is
dat het leven niet eeuwig is.
dat alles wars en gemankeerd is.

Vaders zijn niet duurzaam.
We zijn goed in langzaam
vergaan
langs lijnen staan
halen en brengen
kuchen en hoesten
en plotseling weg gaan.

Moeders zijn duurzaam.
Daar kan je van op aan
moeders zijn er altijd.
moeders zijn voor eeuwig.

Je vader herinnert zich
zijn vader niet
zijn moeder wel
Je vader herinnert zich
voor altijd zijn moeder.

dinsdag 5 juni 2018

De Goudsche Slag

Natuurlijk zag ik er uit als een pias op mijn blote voeten met handdoek en zonnehoed. Toch heeft Remco F Gerritsen er nog een waanzinnig goeie foto van weten te maken! 

De Goudsche Slag

het water stijgt en Gouda zakt en zakt
wordt door vele vaders opgehoogd nadien
dan worden schepjes en emmers gepakt
het echte goudse strand kun je niet zien

want dat ligt tussen de klinkers en het veen
vroeger, héél heel vroeger stroomde hier de zee
dan kan het strand niet ver meer zijn, ga mee

want een wens die ik had was struinen
wetend dat het niet kan maar dromen mag
over die kilometers verborgen duinen
op weg naar 'de Goudsche Slag'

naar een groengoud lapje aan de IJssel
die met eb en vloed tegen de kade vrijdt
gemaakt met vlijt gestampt in een vijzel.
wat asfalt en mankracht en werklust en tijd

uren niets doen en dan veel te veel in heel even
soms op de verkeerde plek met de verkeerde buren
staat de muziek te hard ruik je onprettige geuren
want op het strand is ook het stadse leven

het zand, water, de zee en kwallen
gouden gloed, magische momenten en ballen
kilometers ongerepte kust en plastic meuk
schelpen, hout, aangespoelde dromen en jeuk

je kunt hier de stad uit
en rustig op het asfalt stranden
want de allermooiste dingen
gebeuren aan de randen

---
juni 2018

zaterdag 19 mei 2018

Noordzee (voor Joop)


Het golft het leven
en het wordt alsmaar later
en je kunt de bodem niet zien
aan de lijn van het water
in de ondergaande zon

Jaren werden weer dagen
als je er was
en in de zomers
werden de dagen soms jaren

Dan waren er blikken
over troebel water
Over lage dijken
Zoals alleen broers
elkaar aan kunnen kijken
die samen dingen hebben gezien
en samen dingen hebben verzwegen

Jaren werden weer dagen
als je er was
en in de zomers
werden de dagen soms jaren

Het golft het leven
en je kunt de bodem niet zien
Laat los het leven
en laat je zweven.



Nordsee (für Joop)

Es wellt sich das Leben
und es wird immer später
und du kannst den Boden nicht sehen
am Rand des Wassers
in der untergehenden Sonne

Jahre waren wieder Tage
als du hier warst
und im Sommers
Die Tage wurden Jahre

Dan gab es Blicke
über trübes Wasser
über kleine Deiche
Wie nur Brüder sich anschauen können
die Dinge zusammen gesehen haben
und Dinge zusammen verschweigen haben

Jahre waren wieder Tage
als du hier warst
und im Sommers
Die Tage werden Jahre

Es wellt sich das Leben
und du kannst den Boden nicht sehen
lass es gehen das Leben
und lass dich schweben

woensdag 16 mei 2018

Bouwen op botten





Bouwen op botten

We moeten vooruit. We moeten verder en vooruit!
We moeten omhoog! De lucht in.
We moeten heien. Het is veen, anders staan we niet stevig.
We moeten de grond in, de grond in...

Maar in de grond is het vredig stil.
Daar zijn zelfs de torren klaar, de wormen klaar,
met het laatste restje botten van de zusters Clarissen
Niemand zal ze missen.

en toch raakt de toekomst zonder verleden op drift.
Zonder verleden is het heden geen punt op een lijn.
Staat niets meer in't geheugen gegrift
en is vandaag een zinloos zijn.

Dus graaf in de grond. Leg vast wat je vind.
Een scherf van een pot, een tol van een kind,
een stuk van een muur, een lijk van een non, 
een muntje van goud, een bronzen kanon.

Leg vandaag gisteren vast voor morgen
en kijk dan pas omhoog. Bouw wat je persé bouwen moet
en leg de zusters Clarissen terug in de stilte.
Iedere verandering gaat zijn eigen toekomst tegemoet.

---

Chris Bellekom - mei 2018

maandag 16 april 2018

Vlagfoto

Op de foto: Patrick Meijboom. Foto gemaakt door Mirjam Meijboom-Meulenberg, Lange Groenendaal, Gouda.
De soldaat ('t is een leger van één)
marcheert 's ochtends door de winkelstraat.
Hij zette plichtsgetrouw het ene been
voor het andere. Zolang het gaat.

Past hij naadloos in zijn eigen lijst.
Weet dat wie de Meijboom prijst,
zich door hem vereeuwigen laten mag.
Pasfoto's staat er op zijn vlag!

"FOTO'S ZIJN KUNST EN THEATER
FOTO'S ZIJN HERINNERINGEN VOOR LATER"
En hij wappert nog eens fier
heen en weer met zijn banier.

zaterdag 14 april 2018

Bermkrokus


Het allerdunste vliesje ijs
zeilt op de smalle sloot.
De lucht ruikt naar ochtend.

Aan het glas van de nacht
hangt nog een schijfje maan
en de laatste sterren plakken aan de rand.

Eén minuutje nog en dan 
flintert de eerste zon
roze door de wolken.

Een krokus kraakt onder mijn voet.
De winter ligt afgebroken
in de berm.

Lieve Vrouwe (een sonnet)

De Vrouwetoren in Gouda is het huis van Atelier de Vrouwetoren. Open Atelier Route in Gouda 14 en 15 april 2018

Mijn allergoudste lieveling,
leunt ied’re dag zwoel naar voren
en ik stop vol bewondering
bij die mooie Vrouwetoren.

Vandaag laat ze zich kwetsbaar zien.
Haar vlag wappert: Ik ben open!
Je kunt er zo binnen lopen.
Glimt er iets in je oog misschien?

Daar vinden we het klokkenspel.
De grote bellen zie je niet,
wel kun je ze goed luid horen.

Ze speelt haar kunst precies op tel.
En aan de voet van de toren:
Kleine bellen, voor de oren!

woensdag 11 april 2018

Ik blijf



Want
misschien vind je troost
in een gedicht

of in foto's van prachtige
vallende sterren
Zonsopgangen
Zonsondergangen

Heden is ons ontvallen
Heb je mijn kat gezien
Kan ik dat van je lenen
Ik verzamel en ik zoek

Hoe het eigenlijk met je gaat
Mooie kinderen
Hij heeft veel verdriet

Maar is ze vrijgezel
Hoe is het met je

Kom je ook op mijn feestje
mijn begrafenis
Dit is ze dan, ze heet

Geslaagd, gezakt
gefeliciteerd
Morele overwinning gevierd

Een grap een lach
Een duistere dag
Help me...

De aarde is kapot
en ook daar stap ik niet af

Hoe is het met je
Ik heb hetzelfde meegemaakt
Wat fijn dat jij
Fijn je te denken te kennen

Wat missen we eigenlijk
Als we elkaar loslaten
Als we elkaar niet meer
volgen, liken, kussen, linken
pinnen, appen

Als we elkaar niet
zien?

zondag 8 april 2018

Onder de Sint Jan - Per aspera ad astra



Onder de Sint Jan

HIER ONDER UW VOETEN LIGGEN GELUK EN GELIJK
TESAMEN VOOR DE EEUWIGHEID EN ALLE TIJD.
HIER ONDER UW VOETEN LIGT ‘2 SECONDEN VOORDRINGEN’
KIJKT U MAAR EVEN GOED EN LAAT HET TOT U DOORDRINGEN.
ONDER UW VOETEN LIGT HET RODDELEN, HET KONKELEN, HET STOKEN,
WAT NOG REST ZIJN RESTEN, HULZEN, TRANEN EN KNOKEN.
HIER ONDER UW VOETEN WORDT HARD GEWERKT DOOR DE WORM,
WANT UW INDRUK IS KORTER DAN EEN SCHEET IN DE STORM.

HIER LIGGEN KONING EN KEIZER, KIEZER, BURGERMAN EN BEDELAAR,
HIER LIGGEN BULDERAAR EN KUNSTENAAR, LICHTEKOOI EN STOTTERAAR
EN OP HUN RUG LIGGEN DE HOLLE KASSEN WAAR OOIT OGEN WAREN
DOOR HET GLAS IN LOOD NAAR EEN HEMEL TE STAREN.
DE VOORSTELLINGEN DAAR GAAN DE VOORSTELLING TE BOVEN.
EEN MENS WEET HIER TENMINSTE WAT HIJ MOET GELOVEN.

ONDER UW VOETEN, ONDER DE GROND, ONDER DE SINT JAN
LIGGEN MENSEN DIE U NIET KENT, DIE U OOK OOIT BENT.
MAAR MORGEN RIJST DE ZON OOK ZONDER U, DENK ER AN!
DENK WAAR DAN AN? AAN ‘CARPE DIEM’? AAN ‘MEMENTO MORI’?
NEE! AAN ‘PER ASPERA AD ASTERA’, POTVERDORIE!

WANT HET LOOD EN DE GLAZEN ZIJN UITEINDELIJK SLECHTS RAMEN.
HIER ONDER UW VOETEN ZIJN DE VERSLETEN NAMEN
ER GETUIGEN VAN: DE STERREN ZIJN SLECHTS BRANDEND GAS
MAAR DE DOORNEN HEBBEN BESSEN, VRUCHTEN, BRAMEN.
ALLEN DIE HIER RECHTOP ZITTEN KUNNEN DAT BE-AMEN!

CHRIS BELLEKOM
APRIL 2018

maandag 2 april 2018

Bloot op de kast



negentienzesentachtig
twaalf jaar
op de kast
achter de dozen
bijna tegen de muur
ligt een plastic tasje
omgevouwen, wit
van schoenenwinkel Wolthuis

daar zaten dus de Seventeen in
en de Tuk
en de Chick
en dat wist ik

de inhoud verwarmend
verbazingwekkend, verwarrend
verwonderend en verhelderend

met spatels en stelen
met groenten en fruit
blote bast op blote bast

sleutel in de voordeur
verrast
heel snel alles terug
bloot op de kast

dinsdag 27 maart 2018

Hoge muren





Hoge muren

Ik heb een muur gebouwd om mijn hart
Nee
Niet om de pijn buiten te houden
Want
Pijn zal mijn reet roesten
Het
Hele leven en alle liefde is pijn
Maar
om de liefde binnen te houden
Ik
Klots namelijk over de randen
Ik
Guts over de kant
En
Het komt door mijn ogen naar buiten
Jij
Kunt al die zeeën liefde dragen
Rust
op de schouders van andere vrouwen
En
Dat wil ik wel maar dat wil ik niet
Want
Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou
Jij
Jij bent waarom ik hoge muren bouw

zaterdag 24 maart 2018

Naar Brussel

Vandaag twee jaar geleden was er een bloederige aanslag op diverse doelen in Brussel. Ik schreef toen onderstaand gedicht en plaatste het enkel op Facebook. Het maakte en maakt nog steeds indruk op me.

Naar Brussel

Het donker weghalen uit de hele wereld
dat kan ik niet
enkel maar hier en nu een vuur laten branden
de monsters in de duisternis
durven niet in een cirkel van licht

Kom je bij me zitten?
werp je onzekere liefde
in mijn al brandende haard
laten we kinderen maken van zuiver licht
laten we ze later los in de wereld

en daar waar ze lopen
door het donker
daar brandt de grond
daar schittert de lucht
daar komt de zon op
daar vluchten de monsters

want het licht weghalen uit de hele wereld
Dat kunnen ze niet...
als wij enkel maar daar
waar we lopen
vuur laten branden

donderdag 22 maart 2018

Eye on the water

Detailfoto zeearend door de zeer getalenteerde Maaike Kruijsen van http://www.eyeshinephotography.com
Eye on the water

I have two centers of focus.I don’t have to touch this earth.
I see forward and to the side.
I see all at the same time.

Seeing fish in the water.
Soaring, gliding, in flapping flight.
Seeing countershaded
fish in the water

It’s dark on top.
This is
an extraordinary feat.
I don’t have to touch this dirt.
This dirty earth.

Archief

Zoeken