maandag 30 juni 2014

Zomermuziek (een stadsgedicht)



Wij horen ze ook, die snijdende trompetten
die schetterende falsetten
die bas, die trommels
en die zingende meisjes
die, de chocoladefabriek verlatend
bevrijd van het juk
van literatuur
dansend door de straten gaan.

Hoor de straten meezingen van blijdschap,
hoor de honden in de nacht
schreeuwen van verdriet.
hoor de krekels
verstopt in het Steinse Groen
waar we er geen een van zien
hoor het ritme tikken van het zweet
in de straten op de huizen,
in de kerken achter het biechtgestoelte
waar we nooit meer komen.

Voel de adrenaline,
ruik de dikke zomer,
voel je hart al sneller kloppen,
voel je bloed al sneller pompen,
voel dat je dansen moet!

Het gras is groen onder onze voeten
en de lucht heeft nu nog alleen maar
een paar witte vlekken waar we ons
geen zorgen over hoeven te maken.

De wereld is opengebarsten
en het sap uit de grond dringt
zich met grof geweld door
de takken van de bomen.

Zie kinderen dansen door de straten
onbeschaamd, onbezorgd,
ongegeneerd dansen in hun hemd.
de lente had schijnbaar haast een zomer te maken.
Kinderen willen zo graag snel groot worden
en eenmaal groot geworden
willen we zo graag weer klein zijn.

Het is heet
de trage zware baslijn van dit zomerlied
schept een band tussen mensen
en halfnaakt en aangeschoten
vleien we ons tegen elkaar aan op terrassen
en onder Parkbomen.
we ruiken het in de lucht.

De ritmesectie zijn wij zelf.
De muggen de stekers, de wespen, de bijen
die ons ons eigen ritme laten klappen.

Hoor de snerpende gitaren van
de automaten die volle wolken fijnstof
uit hun achterste braken
en de pauken van de bussen en de vrachtwagens

terwijl in de schemer zwaluwen in de lucht
de wereld, de stad, en de muziek van een zomernacht
onder zich als volleerde dirigenten
de zomermuziek
voorzien van het juiste tempo.

woensdag 21 mei 2014

Van toen er nog geen wet was

Blind was ik. Vergeten, was het dag
of nacht was het nacht of dag
Jaren liep ik door je wereld
met mij op mijn hielen.

En jij, constante, vult de lucht met je amen
 en de bomen met je lach.
Jaren liep ik door je wereld
zonder te bezielen.

Wanneer de vruchten rijpen
en het lover langzaam sterft.
Plukte ik spinnen uit mijn hoofd
en spinrag uit de herfst.

Vanuit poelen keek je op naar mij.
Verbazing die ik niet eerder zag.
Herinnerde me de kikkers
en de zwarte hitte van voor ik naast je lag.
Wetteloos zuchtte ik door bos en zeevalleien

Tot ik strandde en tot rust
kwam op de vlakte van je dijen.
Daar zette ik mijn kamp,
heb een vreugdevuur gemaakt
Vond jou, mezelf en ben
ons nooit meer kwijtgeraakt.


dinsdag 20 mei 2014

Waarom ik voor de EU ga stemmen.



Afgelopen vrijdag was ik bij het Conservatief Café. Een regelmatig terugkerend evenement dat vaak in Gouda gehouden wordt. Ben ik conservatief? Soms. Net als iedereen. Er is geen enkele beweging die passend aansluit bij mijn wereldbeeld en ik draag de meeste conservatieven een warm hart toe, want ook zij hebben het beste met de mens voor. Het Conservatief Café vierde haar eerste lustrum en zelf hoop ik dat er nog velen mogen volgen. Er worden veel interessante sprekers uitgenodigd om de verschillende aspecten van het conservatisme te belichten.

Zo stond, heel begrijpelijk, afgelopen vrijdag het Conservatief Café in het teken van Europa. Nou, eigenlijk niet Europa, maar de EU. Dat is een wezenlijk verschil dat veel mensen te makkelijk door elkaar gebruiken, maar die toch echt niet gelijk zijn. Het is eigenlijk hetzelfde met 'Amerika' en de VS. Europa / Amerika zijn geografische aanduidingen. De EU / VS zijn politieke aanduidingen.

Spreker op die bewuste avond was Frits Bolkestijn, die een prima (zij het wat lange) verhandeling gaf over de geschiedenis van het conservatisme en een duidelijk verschil tussen liberaal en conservatief aangaf. De conservatief staat voor stabiliteit, de liberaal staat voor dynamiek. Duidelijk voor mij werd dat geen van beiden zonder elkaar kan bestaan. Een liberaal die enkel veranderen wil, vergeet de behoefte van de mensen die graag veiligheid en stabiliteit willen. De conservatief die enkel stabiliteit en dus geen verandering wil, is geneigd te vergeten dat veranderen noodzakelijk is om een nieuwe, betere stabiliteit te bewerkstelligen. Dat maakt mij geloof ik dus liberaal én conservatief. Zowel stabiliteit als verandering verlangend al naar gelang de behoefte van het moment. De vraag die ik mijzelf op twitter stelde voordat ik naar het Conservatief Café ging was: "Ben ik nou behoudend progressief of vooruitstrevend conservatief?" Die vraag kan ik daarmee dus beantwoorden met: 'Ja'.

Ik bleef echter wel zitten met de vraag hoe ik nou zelf eigenlijk dacht over de EU, de rol van Nederland binnen de EU en welke toekomst mij de meest logische lijkt Daar bracht een mooie discussie tussen Thierry Baudet en Arend Jan Boekestijn uitkomst. Beide heren hebben een hoge amusementswaarde, overlappende en tevens tegenstrijdige opvattingen en weten ondanks hun gezond verstand op een prettige manier de problematiek te polariseren. De haperende microfoons konden de pret in ieder geval niet drukken.

Baudet nam het meest duidelijk EU-standpunt in. Hij ziet het liefste een soeverein, onafhankelijk Nederland. Een land met een fiere wimpel, een staand leger, een eigen munt en volledige autonomie. Dit spreekt natuurlijk de meeste mensen aan... In ieder geval de meeste mensen in de warme zaal van het historische stadhuis in Gouda. Hoe kan je nou tégen Nederland zijn. Je wil je 'vrijheid' toch niet opgeven? De meerderheid van de conservatieve aanwezigen was dan ook vooral op handen van Baudet. Zijn flitsende manier van praten, snelle manier van denken en het feit dat hij behoorlijk Ad rem regeerde op opmerkingen van zijn tegenstander maken hem een goede debater. Maar een goede debater hoeft geen gelijk te hebben...

Ook Boekestijn is geen groot liefhebber van de EU, maar voor mij is hij de duidelijk overtuiger van het debat geworden. Eerlijk is eerlijk; hij heeft het als debater afgelegd tegen Baudet. Ondanks zijn humoristische, rustige, vaderlijke toon en zijn zelfspot had Baudet het beste van het spel, maar inhoudelijk was het verhaal van Boekestijn vele malen overtuigender.

Er is geen weg terug uit de EU. Niet zonder schade. Een volledig soeverein, zelfstandig Nederland is een aanlokkelijk idee, maar het opgeven van de bestaande handelsverdragen, het terugdraaien van de munt-unie, het heronderhandelen van alle afspraken maken van Nederland een onbetrouwbare partner. En met onbetrouwbare partners worden geen zaken gedaan. We balen er misschien van dat "Nederlands" geld naar de arme gebieden van de EU gaat en we gebruiken dit als argument om te eisen dat de EU "ons" geld niet zomaar aan die klaplopende Grieken, Spanjaarden en Portugezen mag geven. Maar is dat geen kwestie van schaalgrootte?

Gaat het geld uit de Randstad in Nederland ook niet via Den Haag naar Groningen, Drenthe, Zeeland? Gaat het geld van de "Gouwenaar" ook niet via de gemeenteraad naar Korte Akkeren en Oosterwei? Daar hoor je nu nagenoeg niemand meer over. Als wij dus allemaal tegen de EU stemmen, en Nederland stapt er inderdaad uit, dan hebben we een soeverein Nederland... en dan?

Dan staat het, volgend die beredenering, Friesland vervolgens volledig vrij om een soeverein Friesland uit te roepen. Ze hebben namelijk een eigen taal, een eigen vlag en een eigen gedeelde cultuur. Vervolgens gaat Limburg, dan sluit Zeeuws-Vlaanderen zich meteen aan bij Vlaanderen, scheiden de wegen van Vlaanderen en Wallonië, wordt Brussel een stadstaat, eisen de Basken weer autonomie (zowel in Spanje als in Frankrijk), valt heel Duitsland weer in koninkrijkjes uit elkaar, wil Ierland Noord-Ierland er weer bij. Weet u waar dat heen gaat? Ik niet, maar mijn ergste nachtmerrie zijn nieuwe gewapende conflicten bij ons in de buurt.

Dus ik bedank de heren Baudet, Bolkestijn en Boekestijn en Wilco Boender (de voorzitter van het Conservatief Café) voor de kans die ik heb gekregen om eens diep na te denken over mijn eigen standpunten inzake de EU en Europa. Ik ben er uit. We moeten streven naar een zo Federaal mogelijk ingerichte EU.

Maar er moeten wel zaken verbeteren in de EU! Het moet democratischer, transparanter, minder complex, minder geldverslindend, minder bureaucratisch, eerlijke, liberaler, conservatiever, socialer enzovoort. Maar dat moet onze landelijk overheid in Den Haag ook. En dat moet het stadsbestuur van Gouda ook.

Net als u weet ook ik niet alles over de EU, maar ik weiger simpelweg om met mijn gevoel te stemmen. Ik probeer met alle macht mijn gezonde verstand te gebruiken.

 En het is natuurlijk uw goed recht om het volledig oneens te zijn met bovenstaande :-)

Chris Bellekom

woensdag 23 april 2014

"Vrijheid" van Ad van Maaren



Niks aan de hand. Geen zorgen!

Ik wil hier eens een gedicht plaatsen van mijn goede vriend Ad van Maaren. Dichter, reiziger, Gouwenaar en levensgenieter. 20 jaar geleden traden Ad en ik als dichtersduo op. Diverse podia en verschillende literaire bijeenkomsten deden wij aan met onze samenwerking "Slag- en Strijkwerk". Ad verzorgde met zijn staccato-poëzie het slagwerk en ik met mijn wat lyrische gedichten het strijkwerk. Buiten het feit dat we vaak gevraagd werden terug te komen, was het vooral een mooi avontuur, met een hoog 'on-the-road' gehalte.

Ad had zich ook ingeschreven voor de stadsdichter wedstrijd, maar wist dat hij weer voor een half jaar zou vertrekken naar het buitenland en trok zich dus op het laatste moment terug. Jammer dat hij zijn gedicht niet heeft voorgedragen. Het is altijd een genot om te horen. Hij kan ze zo heerlijk giftig voordragen!

Hieronder het gedicht dat Ad voorgedragen zou hebben:

VRIJHEID!

Lekker weg.
Samen uit de sleur van het leven.
Shockeren!
De mensen laten schrikken.
Door onze verschijning.
Pratend. Drinkend. Lallend. Zingend. Shockerend.
We geven de mensen voeding, voeding voor de roddel.
Gedaan.

We zijn weg.
Naar de stad.
Anoniem.
Schuilend.
We drinken een J&B.
De Zalm.
Vrienden.
Fijne mensen.
Goed gesprek.
Nog een J&B.
In een roes.
Het doet goed.
Een goede roes.

Dan…..
Fijn uit de bol.
Gave muziek.
Whiskey.
Zalige Tequila.
Gewoon Gouds.
“People are strange”
Mooie meiden.
Toffe gasten.
Conversaties.
Heerlijk swingend.
Nog een Mariachi.
En nog een!
De sfeer.
Sfeervol!
Laat ’t altijd zo zijn.
Voor iedereen.
Alles goed.
Alles smaakt.
Gewoon lekker.

En nu…..
Weg uit deze grote, maar intens fijne drukte.
Eten.
Turks.
Uien, knoflook, sla, wortelem.
Krakend, knapperig vers brood.
Teveel.
Het smaakt.
Naar buiten.


De nacht sleurt ons mee.
Ontvoerd.
Naar ’t platteland.
Contrast.
Eerst die drukte.
Nu de vrede.
Stop de auto!
C., S., N. and Young./ Deja Vu.
Wat een muziek.
Klassiek.
Alles gestopt.
Uitstappen.
Onder de sterrenhemel.
’t Is niet koud.
Wij stralen de warmte uit.
Wat een mooi leven.
Wij kunnen de wereld aan.
HARDER!
Die muziek
Wij dansen in de nacht.
De hele nacht door.
Met de sterren als onze enige gezellen.
Twinkelend.
Een lijntje?
Herhaling.
Nog eens.
“Almost cut my hair”
Nooit genoeg.
Zo moet ’t zijn.
Altijd.
Dat kan ook.
Door ons. Allemaal.
Verbeter, gebruik, drink, eet.
De wereld.
In een droom.
Realiteit niet verloren.
Doe alles.
Swing.
Dans.
“Nakkie?”

Goed.
Wij doen het!
Perfect!
En dan terug naar Gouda!

Bevrijding!


zondag 13 april 2014

Waterdansers

Foto van een boegbeeld in het Nationaal Maritiem Museum van Australië. Gemaakt door Craig Siczak

Waterdansers*

Als dan haar huid dicht is,
gebeitst en geschuurd
gebeitst
dan begin ik.

Haar lijnen zet ik uit
ik buig haar
Alles staat onder spanning. 
De volgende morgen is zij
toch gebroken onder het geweld.

Dit zijn haar ribben
gebeitst en geschuurd
gebeitst
omdat je die later
misschien kunt zien
en ze zijn
op haar skelet geklemd

Overnieuw beginnen
Met resultaat.
Dit zijn slechts beelden in vogelvlucht

Dit is het resultaat
Haar huid moet worden dichtgemaakt
want in haar zit een brief
Een Shem.
Een bericht uit het verleden
wie ik ben
hoeveel meer dan haar ik maakte
en wat ik verzaakte

Daar doe ik lood bij
Zodat je altijd wat hoort
Zodat je haar
open wilt breken
om nou toch eindelijk
eens te weten...




*Dit gedicht is geïnspireerd door het werk van Toet de Rooij, die zo gepassioneerd over het maken van scheepsmodellen kan schrijven, dat een gedicht als dit zichzelf schrijft. Bovenstaande zijn zijn woorden. Ik heb er een gedicht van gemaakt.

zaterdag 29 maart 2014

Pauze op de Potterspoort

En toen mocht ik mijn gedicht voordragen tijdens de opening. Op de KOE! Foto is van Robert van Oel
Foto gemaakt door Arjen Doosje

Pauze op de Potterspoort

We ruimen de tegels
Snippers verstrooiend
We planten violen
terwijl lachende vlegels
gravend en gooiend
de chaos verzorgen

We hebben de grachten
met vereende krachten
gegraven met onze eigen handen
en emmer voor emmer gevuld
Het verkeer aan de randen
geduld.

We hebben de straten
van steen geplaveid
de hobbels en gaten
geëgaliseerd.
De man met de ezel
maar dan omgekeerd
kijkt ongegeneerd
weet van toeten noch blazen
van koe en van kazen

We vegen de stoepen
en lappen de ramen
we ruimen de troep en
bevolken de kramen

Deze stad is door mensen gemaakt
zonder ons is zij naakt.

dinsdag 25 maart 2014

Geld stinkt niet


update: En in het kader van beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald het volgende: Cyclus heeft besloten na ampel overleg met ondernemers en de gemeente om af te zien van de wijziging voor de binnenstad. Ophaaldagen blijven maandagavond en dinsdagavond... voorlopig...
-------------------

Wij zijn allen brave burgers. Wij scheiden keurig ons papier, ons plastic, ons glas en ons klein chemisch afval. Hebben we wat grotere spullen die wegmoeten, dan staan we op zaterdagochtend in een lange rij samen met anderen die dit doen op de Goudkade voor het afvalrecyclestation van Cyclus. En wat er overblijft aan luiers, koffieprut en verdwaalde kruimels gaat in de vuilniszak. Die vuilniszak zetten we dan weer keurig netjes op de afgesproken tijd langs de kant van de weg om het zo efficiënt mogelijk op te laten halen door de vuilnisophaaldienst.

Ooit in mijn jonge jaren heb ik zelf bij de gemeentelijke vuilnisdienst gewerkt. Ik heb op een vuilniswagen gestaan. Grof  vuil opgehaald, restafval opgehaald en kort gezegd, hard gewerkt. Want het is hard werken. Het allergrootste respect voor de  mannen en vrouwen die dit werk doen kan ik dus uit ervaring zeggen.

Cyclus
Maar ook Cyclus moet in de vaart der volkeren mee. Cyclus NV (want het is een Naamloos Vennootschap) is een bedrijf  geworden. Een bedrijf met 456.855 aandelen en 14 aandeelhouders. Al die aandeelhouders zijn bekend. Het zijn de regionale  gemeenten. De gemeente Gouda bijvoorbeeld heeft met 107.530 aandelen de dikste vinger in de pap met een niet onbehoorlijke  23,54% van de aandelen. Zoals een goed bedrijf betaamt keert Cyclus wanneer er winst is gemaakt dividend uit aan de  aandeelhouders. Ondanks de crisis is er structureel ieder jaar vanaf 2008 dividend uitgekeerd. In 2011 was dat nog 81 cent  per aandeel, in 2012 was dat 72 cent per aandeel.

Aandeelhouders zijn meestal op zoek naar het maximaliseren van de winst van de bedrijven waar ze mede-eigenaar van zijn en  juichen het dus toe als het bestuur van een bedrijf nieuwe inkomstenbronnen aanboort of als de kosten voor bijvoorbeeld  het verwerken van vuilnis, huur van wagens of hoge personeelslasten weten te reduceren.

De gemeente Gouda
En daar komt de gemeente Gouda in de knel met haar dubbele pet op. Ze willen graag mede-eigenaar zijn van een winstgevend  kostenefficiënt bedrijf, maar ze willen ook een goede, soepele, vlekkeloze dienstverlening van datzelfde bedrijf aan haar  burgers, bedrijven en instellingen.

Het bestuur van Cyclus doet wat er van haar verwacht wordt. Ze bezuinigen op de kosten door te stoppen met het ophalen van  restafval in de avonduren. Dat betekent een kostenreductie op personeel en materieel.

Geld verdienen
Maar hoe boort Cyclus die extra inkomstenbronnen aan? Vergis u niet: Vuilnis is Big Business. Die stapels papier die wij met  zijn allen in de papierbak gooien leveren Cyclus op jaarbasis bijna 100.000 euro omzet op. Ik weet niet wat we voor glas  krijgen, of voor plastic, maar ik kan u wel vertellen dat het geld oplevert. Net als al dat ijzer, koper, puin enzovoort, dat we  met zijn allen naar het grofvuil brengen. Alles wat we inleveren is weer grondstof voor wat anders.

Alleen restafval niet. Ondanks het feit dat we misschien wel eens wat weggooien wat niet de bedoeling was, is restafval een  taak die Cyclus moet uitvoeren omdat we dat nou eenmaal hebben afgesproken. Dat kost geld, maar dat betalen we wel met zijn  allen. Zo was mijn "afvalstoffenheffing" voor een meerpersoonshuishouden dit maal 324 euro voor 2014. Er zijn ongeveer 25.000 huishoudens in Gouda en dat komt uit op 8 miljoen euro per jaar. Let wel, dit is alleen voor Gouda. Er zijn nog 13 andere gemeenten bij Cyclus aangesloten. Voor die bedragen zou je toch redelijk goed je werk moeten kunnen doen. Helemaal als je per jaar ongeveer een miljoen winst maakt.

Een brief
En dan valt er op een zaterdagmiddag 22 maart een brief van Cyclus op de mat. Niet alleen bij mij, maar bij alle inwoners van Gouda en bij de ondernemers. In die brief staat dat de dagen voor het ophalen van het vuilnis gaan veranderen. Op 31 maart wel te verstaan. 9 dagen na het verzenden van de brief. Daar zullen heel veel inwoners niet zo veel van merken. De woonwijken hebben namelijk grijze containers en groene containers, of ondergrondse vuilcontainers. Er is echter een wijk in Gouda waar dat nogal lastig is om voor elkaar te krijgen. Dat is de binnenstad. Niet veel ruimte voor ondergrondse vuilcontainers, ondanks dat men daar wel over aan het nadenken is en deze ook wil gaan gebruiken. Er is zeker geen ruimte om overal grijze en groene bakken neer te zetten. In de binnenstad zien we dus nog veel vuilniszakken langs de kant van de weg staan. Die vuilniszakken werden normaal aangeboden op dinsdag tussen 17.00 en 18.30 zodat het in de avonduren opgehaald kon worden.

Dat heeft Cyclus veranderd. Het vuil gaat voortaan opgehaald worden op maandagochtend. Om dat te kunnen doen is het de bedoeling dat iedereen zijn vuilnis op maandagochtend tussen 06.00 en 07.30 buiten gaat zetten.

Bewoners
Als bewoner vind ik dat lastig en een beetje vervelend, maar kan ik er op zich mee leven. Uitslapen op een vrije maandag in de vakantie is er niet meer bij, het vuilnis buitenzetten voor een buur die slecht ter been is ook wat lastiger, maar het moet maar. Ik ken mijzelf en de menselijke aard goed genoeg om te weten dat veel van die zakken niet op maandagochtend worden neergezet, maar op zondagavond. En daarmee staan er in het weekend al vuilniszakken op straat. Dat is niet goed. Dat kan niet voorkomen worden, maar er kan wel op gehandhaafd worden. Door de gemeente. Met personeel. Daarmee wordt de kostenbesparing die bij Cyclus wordt gerealiseerd een kostenverzwaring aan de kant van de gemeente.

Toeristen
Gouda wil 1 miljoen toeristen per jaar naar de stad krijgen. En ze zijn goed bezig. Er worden internationale beurzen bezocht en Gouda wordt goed onder de aandacht gebracht. De meeste van die toeristen komen in het weekend. We willen ook graag dat ze een nachtje blijven slapen in de stad. Dat is goed voor de hotels, voor de horeca en voor de middenstand. Diezelfde toeristen gaan dus binnenkort op zondagavond langs vele vuilniszakken lopen en komen niet meer terug. De Markt is met vuilniszakken geen mooi plaatje om te fotograferen.

Ondernemers
Voor de ondernemers is het een ander verhaal. Hier gaat het mis. Er is een groep ondernemers die afspraken heeft gemaakt met Cyclus of een andere dienstverlener voor het ophalen en afvoeren van bedrijfsafval. Hiervoor heeft Cyclus een bedrijvenroute. Schijnbaar is dit niet de maandagochtend. Het was oorspronkelijk, vreemd genoeg, wel de dinsdagavond.

Er is ook een groep ondernemers die te weinig afval heeft om een contract af te sluiten met Cyclus of een ander. Het is pas vanaf 4 zakken in de week een beetje interessant. Die ondernemers betalen aan de gemeente de reguliere afvalstoffenheffing en hun vuil wordt met het 'gewone' huisvuil opgehaald. Ook die ondernemers moeten volgens de brief hun vuilnis op maandagochtend tussen 06.00 en 07.30 aanbieden. Een van de redenen die Cyclus aanvoert is: "Omdat de winkels dicht zijn en het winkelend publiek er dan minder last van heeft." Ja, inderdaad… De winkels zijn dicht! Er zijn weinig ondernemer op maandagochtend in de binnenstad. De stad staat dan helemaal tjokvol met leveranciers, vrachtwagens, busjes, maar pas vanaf een uur of 10.00. Veel van die ondernemers hebben hier hun bedrijf, maar wonen hier niet. Veel van die ondernemers zijn niet alleen op maandagochtend gesloten, maar ook op zondag. Wanneer denkt u dat zij het vuilnis buiten gaan zetten?

Ik gok op zaterdagavond. Maar dat mag niet, daar wordt namelijk op gecontroleerd (gehandhaafd).

En wat dacht van de ondernemers die niet in Gouda wonen, maar er wel voor gekozen hebben om hun zaak hier te vestigen. Mogen die ook op maandagochtend naar Gouda rijden om even de zaak open te gooien, het vuilnis buiten te zetten en dan weer terug naar huis te gaan? Of gaan al deze zaken voortaan maandagochten om 07.30 open omdat de ondernemer er dan toch al is? Ik denk het niet.

Follow the Money!
Deze ondernemers mogen nu dus allemaal Cyclus bellen om een afspraak te maken om opgenomen te worden in de "bedrijfsroute" van Cyclus en gaan daarmee dus waarschijnlijk (inschatting van mijn kant) op termijn een ander tarief betalen.

En dat is waar het om gaat. Ik citeer:

"Een beperkt aantal bedrijven in de binnenstad mag haar huisvuilzakken met restafval aanbieden tijdens de inzameling van het huishoudelijk afval door Cyclus, omdat zij reinigingsrecht betalen. Alle andere bedrijven, die geen reinigingsrecht betalen, moeten voor het laten ophalen van hun afval zelf een inzamelcontract afsluiten met een inzamelaar. Een aantal bedrijven heeft zo'n contract met Cyclus afgesloten.

Aanmelden voor bedrijvenroute: Voor een aantal bedrijven die reinigingsrecht betalen, is het niet mogelijk hun afval maandagmorgen aan te bieden. Cyclus vraagt deze bedrijven contact op te nemen met haar Klantenservice, via info@cvclusnv.nl of 0182-547500. Met deze bedrijven wordt dan de afspraak gemaakt dat ze hun afval mogen aanbieden tijdens de bedrijvenroute van Cyclus of ze krijgen een afvalpas waardoor ze gebruik kunnen maken van een ondergrondse container in de buurt"

Die vuilniswagens die het winkelend publiek niet willen lastig vallen rijden dan voor de ondernemers niet op maandagochtend door de stad, maar op een ander tijdstip. Waarschijnlijk als er wel winkelend publiek door de stad loopt. Daarmee blijven er gewoon meerdere keren in de week wagens rijden, want het papier moet worden opgehaald, het plastic, het glas, De grote papierbakken en glasbakken moeten worden geleegd, er moet een keer gereden worden voor de bewoners. Er moet een keer gereden worden voor de ondernemers en dan zijn de veegacties, vuilnisbakken en containers en overige vuilnisleveranciers zoals Sita nog niet eens geweest.

Onbegrip
Er is voor de actie van Cyclus dus zowel vanuit bewoners als vanuit de ondernemers veel onbegrip. Er zijn veel vragen. Er is heel veel onduidelijk en het gaat vanaf aanstaande maandag al in. Het is de vraag of we steun kunnen verwachten vanuit de nieuwe gemeenteraadsleden om hier wat tegen te doen. Zij willen ook zoveel mogelijk geld ontvangen van een goedlopend bedrijf als Cyclus. Aan de andere kant willen ze Gouda een aantrekkelijke maken en houden voor haar burgers en ondernemers. En daar horen dit soort acties vanuit Cyclus niet bij. De communicatie verdient in ieder geval geen schoonheidsprijs.

Kom op gemeente Gouda, zeg er als aandeelhouder eens wat van!

Veel succes allemaal.

Chris Bellekom

dinsdag 18 maart 2014

Ik zal niet zinken

Foto van www.weheartit.com
Ik zal niet zinken


Laten we onze stem
nu eindelijk klinken!
Op het verlies proosten
aan het water,
maar
ik zal niet zinken

Ik kan me niet troosten.
We zijn gemaakt 
voor het vocht,
met de enkels nat
ga ik toch
voor de diepste plas
maar
ik zal niet zinken

Laat de regen eindeloos
vallen
me tot het bot
doorweken,
maar
ik zal niet zinken!

Leven als een zwarte zee
en alles is van zout
ook de tranen van
mijn vrienden
en het spuug
van mijn vijanden.
Maar 
ik zal niet zinken!

De kust blijft voor mij
altijd in zicht.
Ik hou me vast
aan de rand
met mijn voeten schrap
in het zand
en
ik zal niet zinken!

dinsdag 11 maart 2014

toen het langzaam lente werd



Traag werden 
de bomen weer boller
en beste mensen:
Dames, vrouwen, meisjes
De contouren leken voller
ronder.
Rokjesdag was om de hoek
lui op het marktplein
zat ik
met een vals boek

'Mensen kijken,' zegt mijn vader
'niets is leuker als mensen kijken!'
als ze opeens vluchten
voor plotselinge regen
zag ik 
in een nat shirtje rennend
een dikke negen
hoorde ze mijn
bewonderende fluitje?
Het was een kort en
bevredigend buitje...

De vrome 
geur van gemeste aarde
dik slome
wolken
knipperen de zon

Zo begon
de lente
koffie en appeltaart
met krenten
op het terras
in een mooie hoek.

zondag 9 maart 2014

Samenspinnerij





Samen!
Samen zijn we sterker dacht Cornelis Johannes van der Kleijn
Toen hij de losse vezels samen bracht, ze samenvlocht tot stevig twijn

Het gonzen van versterkers vervangt er het brullen van de machine
Het licht gevangen in hoge erkers valt op kunst in de fabriekskantine

Samen!
Samen komen kunst, muziek en theater. "Rollen, doek en planken"
Hebben nu betekenis in later, daar moogt men de tijd voor danken.

Losse vezels moet men juist, spinnend voegen tot een sterk’re strand
Losse vingers maken een vuist. De kracht zit in den hele hand

Samen!
Samen, daar spinnen wij garen bij. Laat Gouda de vooruitgang merken
Onze kinderen zijn terug in de Garenspinnerij. Nu om te spelen, niet om te werken.





(Gedicht geschreven voor de opening van het Cultuurhuis De Garenspinnerij op 07 maart 2014. Waar het Jeugdtheaterhuis, StudioGonz en KunstPuntGouda samen in één pand zullen komen. Dit gedicht is ook voorgedragen tijdens de stadsdichterverkiezing van Gouda op 08 maart 2014.)

maandag 3 maart 2014

Vrouwetoren



Vrouwetoren


Alles waar ik in een kerk van hou
staat
bij mij in de straat.

Het is niet het schip of de glazen
niet de mompelende pastoor
Niet dat ze leunt naar voren

Maar de grote bel
in de hoge toren

Elke keer dat de klok 
slaat
hoor ik dat ik, 
weliswaar een uur minder,
maar toch,
Leef.

Het enige waar ik in een kerk van hou
staat
bij mij in de straat
en scheef.



dinsdag 25 februari 2014

Snippers

Snippers

Hier bakt men van oudsher
de ‘originele Stroopwafel’
hoe Goudser
hoe lekkerder

Krokant van buiten
Heerlijk plakkerig van binnen

Wat rest (en dat went)
Van gisteren en eergisteren
Zijn de snippers
Voor 50 cent.


zondag 23 februari 2014

Het teken van de Leeuw

foto ANP


Het teken van de Leeuw
(bij het overlijden van Leo Vroman)

Deze stille stad houdt van al haar kinderen, 
we zijn onbedachtzaam of verguisd,
we zijn onverschrokken of verhuisd 
maar zij wil haar liefde niet minderen.

Moeder zal het niet toegeven 
dat doen moeders immers niet
ze heeft een lieveling, een favoriet 
ze zal Leo Vroman alles vergeven.

Ze geeft hèm de naam van een leeuw 
leest het plezier dat door hem verscheen
met besmettelijke vreugde leeft bijna een eeuw
maar een groot kind van Gouda ging heen

In de nu nooit meer zo verre 
Verenigde Staten 
Werd een doek over de zachte machine gegooid
Werd met dichte mond opeens een man voltooid 
en sub signo Leonis
druipt afscheid op de straten.



donderdag 20 februari 2014

Pleisters


Pleisters

Ik hou van huizen die ruiken
naar opdrogend wasgoed,
van ijskoude lakens die mijn
lichaam omarmen.

Ik hou van moeders met zoentjes
op pleisters op knieën.

En vogels die fluiten
laat in de nacht,
de zon die niet schijnt
en een meisje dat zacht
mijn wang zoent uit liefde

maandag 17 februari 2014

Kindje huilt!


Kindje huilt!

Papa slaapt en mama slaapt
Zomaar op een woensdagnacht
Kindje huilt en huilt en huilt!

Mama stommelt op de gang
Kindje huilt, kindje huilt!
Papa komt erachteraan
(‘t heeft zich waarschijnlijk bevuild’)

Pa gaat vast een luier halen
Kindje zuigt zich vast aan mama’s borst
Einde van een groot verdriet
Einde van een grote dorst.


maandag 10 februari 2014

De stad van binnen



De foto is van fotograaf Jasper James en staat bij een artikel op Brekend.nl (klik voor link)

De stad van binnen


Ik open mijn luiken laat het licht op me schijnen
en wrijf de slaap uit de hoek van mijn kozijnen

Het regent. Ik ben me wassen
de shampoo schuimt over de daken
mijn kerken zingen een lied over plassen

Verdrietig ben ik. Ik huil spuitfonteinen
Over lege daken, over marktkramen
Waai mijn wind over grijze pleinen.

Mijn parfum doe ik op met geurende parken
Ik lach in de zomer met volle terrassen
Kan grashaar in nette bedjes harken.

Ik word ook ouder en zal wel vervallen
De mortel verbrokkelt maar ik zet steigers
om mijn betonscheurrimpels en stadse wallen

Mijn huizen ze praten, mijn mensen ze stromen
zwalkend langs kroegen in felzwarte nachten
door gevaarlijke straten, maar niet te verstoren

Soms vol en soms verlaten, met beelden die dromen
Het bouwende zwoegen, het stilletjes wachten
Ik voel me als de stad waarin ik ben geboren


Punselie's



zondag 2 februari 2014

Op de Markt I, II en III (in de herhaling)



Op de markt I
  
Het is de schemering die ik me herinner.
Winter en een uur of vijf.
Op de markt werd al opgeruimd.

Bossen bloemen voor een prikkie.
Twee meloenen een euro?

Mijn wangen zijn prettig gevoelloos.
wat kouder dan mijn kin.
Met mijn handen in
mijn jas zoek ik wat betekenis.

Voorzichtig sluip ik langs de kramen.
"Er gebeurt nooit wat in dit dorp”
denk ik bij mezelf

en toen zag ik jou
bij de viskraam.

Op de markt II 

Je zette je mes in een makreel.
Hier sta ik, je nieuwe vriendje.
Je loenste en je rotstem riep:
“Vijf nieuwe voor een tientje!”
Het werd me even wat teveel.

Volgende week zaterdag 
probeer ik het weer
maar dan wacht ik tot je klaar bent
en is het donker.

Op de markt III

Nu is het nacht en zwalk ik 
na een avond met jou
met een slok teveel
op de zwabberfiets
over de markt naar huis.

Geur als achtergrondruis,
dus ik kan precies ruiken
waar jullie kraam stond

“Vis van Toet, altijd goed!”
en de meeuwen weten het ook.
Bijna moet ik overgeven.

Ik heb vandaag besloten
dat ik alleen bij je blijf
als je ander werk zoekt.

dinsdag 28 januari 2014

Mijn Staat - voor de Staat van Stasse (Radio 2)


Mijn Staat

Pinten Belgisch bier en vet zullen me verteren.
Nicotine en zout kunnen me dicteren.
Ik ben niet van het cerebrale, maar van kilo's steak.
Borsten en billen maken me hemels week.

Ik ben een mens van geen gedachten.
Zuig het merg uit het bot! Zuipen en vrijen en roken!
De liefde voor een vrouw met heupen, die kan koken.
Mijn staat is genot als ze op me zit te wachten.

Ik zal dan wel uiteindelijk een hedonistisch korte zijn.
Een felle steekvlam van enkel Ja en geen enkel Nee.
Eindigend in een steek, een aanval of een klap en pijn.
Maar: "It's better to burn out than to fade away..."

en met een link naar de voordracht: 

http://radiobox2.omroep.nl/broadcaststream/file/403895.mp3

ongeveer op 40 minuten

maandag 27 januari 2014

Dromen op doek (Henri Fantin-Latour in het MuseumGoudA)

Dromen op doek

Toen ik nog jong en wijs was,
er vuur brandde in de haard.
Verhalen kwamen van het kerkglas,
van de mannen van de grote vaart.

De grootte van de wereld was te voet,
reizen kwam uit een boek.
Het museum was als Hollywood,
dromen op doek.

donderdag 23 januari 2014

A12 tussen Nootdorp en Bleiswijk



A12 tussen Nootdorp en Bleiswijk  

Schitterend in tragisch licht
staan rijen blinkende automobielen
onbeweeglijk vooruit te gaan
met haast verstilde trieste wielen.

Behoedzaam ontwijken we de blikken,
oogcontact kan het zelf verstikken.
Zwijgzaam staan we rij aan rij.
Er raast een lege trein voorbij.

maandag 20 januari 2014

Amerikaans Feest 21-01-2014 Stadhuis Gouda


Amerikaans Feest

Wat heb je eigenlijk voor ons meegenomen?
Een iPad vol met bladmuziek.
Een zomer vol concertbomen.
Een silhouet met een molenwiek.

Wat heb je aan ons weg te geven?
Een gouden stad met een randje grauw.
Een bruisende stad, een stad vol leven.
Een wolkendag met een randje blauw.

Wat heb je voor ons te doneren?
Een klinkermeer met een stenen schip.
Een chocoladefabriek, conservatieve heren.
Een beiaardier, een tip van flip.

Wat heb je voor ons meegebracht?
Een zak vol allerbeste wensen.
Een Goudse gloed, een sterrennacht.
Een kluitje met de allermooiste mensen.

En wat er over is dat neem ik mee
maar houden, dat is niet mijn stiel.
Dus breng ik alles over een week of twee
naar de voedselbank van de ziel.

donderdag 2 januari 2014

10:12 Agnietenstraat



Dansend, baltsend,
vooruit,
achteruit,
piepjes,
bijna strelen wij elkaar.

kirrend, schuivend,
laverend,
inschattend,
manouvrerend,
door het oog van de naald

Archief

Zoeken