vrijdag 31 juli 2009

Twitter-poezie en tweetpoezie

Tweetpoezie 13# Zien, wat jij zegt. / Die ijdele droom / Je woorden zijn ijl, zijn lucht / Jouw holle frasen zuur / En jouw boodschappen chroom

Tweetpoezie 14# Mijn ogen hebben reeds geweend / Zijn alweer gewend / Aan de nederkant / Van dit blauwe schaduwland

Tweetpoezie 15# Vaarwel zonnig zuiden / Je valt als witte schilfertjes / Van mijn rug en armen / Het lijkt alsof... / Nooit zijn jullie zo bruin geweest

Tweetpoezie 16# Het blijft niet altijd zo / zo snoes en poes / en woezewoes / het wordt bedompt en dof en mos / groeit op staal / wat ik vertaal: wat klote!

maandag 27 juli 2009

Korte poezie

#1
Als ik van iedere naam van ieder meisje
Dat ooit van mij hield
De eerste letter weg zou nemen
Schreef ik een sonnet voor jou
Over wat je bent voor mij.
Je zou me nooit geloven.

#2
Eeen ratel, een schrille gil
een schreeuw, een harde fluit
Zo gaan we weer
Een gele slang staat stil
Mensen stappen in en uit
Na Zoetermeer
Komen we vandaag toch nog in Den Haag

#3
Licht in het water
Rood is druk aan het verdrinken
Blauw lost in het water op
Groen blijft drijven, daar klim ik op
Zwart is immer aan het zinken
Geel klampt zich vast aan de zon
Bruin wordt omhoog gestift
Oranje en wit vliegen over het water
Ze raken hier verslaafd aan mijn beide ogen
Zomaar in een regenton
Alle kleuren zijn op drift
Losgeslagen regenbogen

#4
Droom als een vogel
Altijd in een luchtshow, maar niet.
Kruipend als de laagste
Opgeraapt door een meisje
De veren die je probeert te strelen
Worden onnoemlijk zwaar
als een loden pantser, vliegend hert.

#5
Met een zachte stem begint het
Vraag je of ze al slaapt
kattenbelletjes in je blocnote
Je maakt cassettebandjes
en koopt chocola
Je wacht op telefoontjes en wat komen gaat
daarna...

#6
Ergens klopt mijn religie niet
zoals mijn hart
Dat is een gat
waar echo's klinken
en waar heilig water
Steeds maar weer naar boven valt.

Twitter-poezie en tweetpoezie

Tweetpoezie 10# Hoe lief ik je heb / huilend en met natte ogen / als je schreeuwt en op me wacht / Hoe lief ik je heb / om 3 uur in de nacht.

Tweetpoezie 11# In de luie lage grijze wind / staan wij / Handen in de zakken / Boven op de winterdijk / Nieuwe wolken te blazen.

Tweetpoezie 12# Als je huilt / en je lacht / tegelijkertijd / dan zie ik / regenbogen / in je ogen.

zaterdag 25 juli 2009

maandag 20 juli 2009

TweetPoetry in 't engels



http://tweetpoetry.blogspot.com/

leuke tweetpoetry website die zichzelf gezien de layout niet zo serieus neemt.

Twitter-Poezie en Tweetpoezie

Tweetpoezie 8# Wat doe ik daar in de verte / nog kleiner dan ik al dacht / mezelf bekeken / door de verkeerde kant van een verrekijker / in een spiegel?

Tweetpoezie 9# Wier / hout / en zeemeerminnen met hun borsten / plat op de kade happend naar adem / Ik fluit een deuntje / Er zit zand in mijn schoenen.

zondag 19 juli 2009

maandag 13 juli 2009

Mijn North Sea Jazz 2009 (Zondag)



Ik ben met heel veel indrukken van North Sea Jazz afgekomen. Het was druk, het was warm, het was duur, maar het is me niet tegengevallen. De grote namen vielen wellicht wat tegen, ik heb slechte dingen gehoord over Duffy, maar dat mocht de pret voor de zondag niet drukken.

Helaas kon ik niet overal heen, want het was overal al snel vol. Toch nog heel veel kunnen zien. even chronologisch waar ik heen ben geweest

Bij de ingang stond de Tiny Little Big Band te spelen... die jongens weten hoe je een feestje moet maken. Geweldige Jazzversie van the Offspring - pretty fly for a white guy, met humor gebracht.



Naar binnen en door naar de koffie en de Derrek Trucks Band met waarschijnlijk een van de beste gitaristen van dit moment. Ze hadden een gastzanger (Mike Mattison) met een enorme range... rauwe blues en hoge soul.



Na het rondlopen even per ongeluk terecht gekomen bij Satoh Masahiko & Saifa, maar dat was zo experimenteel gearrangeerd dat ik er knettergek van werd.

Dan terug naar de Nile-zaal waar we nog een stukje van David Sanborn meekregen. Broodje eten, bakkie drinken en wachten op wat komen gaat. Jamie Cullum en die is zeker, zeker niet tegen gevallen. 29 jaar en wat een performer. Dat kleine mannetje vult het hele podium. Het was een leuke setlist, met eindelijk wat nieuwe nummers. Twee weken geleden heeft hij de opnames voor zijn nieuwe album afgerond en die zal dus zeer binnenkort (lees, binnen een half jaar) op de planken liggen.



Daarna door naar Postmen die zijn ding deed... het leek een beetje obligatoir, maar daar kan ik naast zitten.



Heel even snel bij Seal gekeken, maar dat blijft niet mijn smaak. Aardige vent, kan ook wel zingen, maar het is te veel pop. Eigenlijk heeft hij helemaal niets te zoeken op het NSJ.



Dan doorgelopen naar de Sjeng Stokkink Funk 'n' Jazz Implant, maar vanwege het tegenkomen van Davor en Chantal niet heel veel van meegekregen.



Lang wachten op Sabrina Starke in de veel te drukke en 45 graden warme Yukon zaal, maar ze leverde wel. Nadat de deuren open gingen, ging het dak eraf. En wat schetst mijn verbazing? Een echte ouderwetse beat poet (Zulile Blinker - Spoken Word) die me met het gedicht Slow Bullet echt weg wist te blazen.



Na Sabrina Starke door naar het snoepje van de avond: Priscilla Ahn, was mij onbekend, maar maakt lieve-meisjes-muziek in de traditie van Joan Beaz, Juwel, Regina Spektor en Tori Amos... eigenlijk is het niet helemaal eerlijk haar te vergelijken met die laatste aangezien Tori Amos deprimerende teksten schrijft, daar waar die van Priscilla Ahn luchtig en lief zijn, kleine korte zeepbelletjes, waar je even van kunt genieten, maar dan ben je ze weer vergeten.



Uieindelijke geindigd bij de onvolprezen Steve Winwood... een legende op leeftijd, maar hij maakt het nog steeds waar. Of hij: "I want you..." nog heeft gespeeld weet ik niet, want om de ergste drukte voor te zijn zijn we halverwege richting parkeergarage gegaan. Ik heb later gehoord dat dat een goeie beslissing is geweest.



NSJ 2009. Wat een feest!

vrijdag 10 juli 2009

TWAIKU (Tweetpoezie en twitter-poezie)




Hieboven de link naar de site van een nederlandstalige TWAIKU schrijver. Leuke site, mooi vormgegeven ook.

Maar wat zijn twaiku's eigenlijk?


Een twaiku is een haiku geschreven in twitter. Twitter is een berichtenbord, een soort van microblog. Om een bericht te schrijven op twitter heb je maar 140 karakters tot je beschikking. Meer niet. In die 40 karakters kan je van alles zeggen, maar voor poezie betekent het dat je erg snel tot de kern moet komen. Twitter is dus de ideale broedgrond voor een kunstvorm als de Haiku.

Wil je weten wat Haiku's (5-7-5) zijn, google het dan maar even. Voor Twaiku's gelden de zelfde regels als vor Haiku's. Ze zijn bedoeld om een verhaal te vertellen of om een bepaald punt te maken, of een boodschap over te brengen, maar behelzen door hun vorm hopelijk de schoonheid van een korte krachtige expressie van een Haiku

Een twaiku voorbeeld:

bij zonsondergang / raakt de gele ster verstrikt / tussen de takken

(Twaiku is geschreven door Len Dumont - zie hierboven)

Meer ontdekken over Twaiku's? Dat kan op:

Twitter-poezie en tweetpoezie

Tweetpoezie 5# Onthutst dat de witte koepel. Een luchtgat heeft van blauw. Die zich langzaam laat vallen. Met een nat gezicht stap ik. De geluiden weer in.

Tweetpoezie 6# Dit is de routekaart: Gaga... Ga door. Ga vooruit. Sta niet stil. Ga recht. Ga trouw. Ga mee. Ga er af. Ga er op. Ga weg. Gaap. Stop.

Tweetpoezie 7# Knoppen aan de bomen. Ontvouwen zich tot galgentouw. Waaraan zich vruchten ontwikkelen. Gehangenen die zich levenloos rijpen. Tot ze leven.

woensdag 8 juli 2009

Mannen zijn nu echt niet meer nodig.




Vandaag stond op de website van de Telegraaf dit artikel: Menselijk sperma uit laboratorium

Ik had het gevoel dat ik daar toch wel even bij stil moest staan. Ga de mogelijkheden eens na: Uit de stamcellen van een vrouw kunnen spermatozoiden worden gekweekt die dan vervolgens weer ingebracht kunnen worden in een eicel...

Ik hoor bij een uitstervend ras.

vrijdag 3 juli 2009

De allerlaatste Staatscourant



Dit is hem dan, de allerlaatste papieren versie van de Staatscourant. Weer een hoofdstukje nederlandse geschiedenis afgesloten.

Ik heb gevraagd of ik hem kon hebben. Die gaat dus in een mooi lijstje en komt op mijn kantoor aan de muur te hangen.

Ik ben helemaal voor digitaal werken en de 2.0 en 3.0 generaties, maar soms is het wel eens jammer dat dingen verdwijnen.

...

Uit Wikipedia: De Nederlandse Staatscourant is een uitgifte van de regering van het Koninkrijk der Nederlanden. De zorg voor de uitgifte van de Staatscourant, die bestaat sinds 1814, berust bij de minister van Binnenlandse Zaken.

In de Staatscourant wordt opgenomen: alles waarvan een wet, Koninklijk Besluit of ministerieel besluit bekendmaking in de Staatscourant voorschrijft (dit kan pas rechtskracht kan krijgen na publicatie daarin);

door de minister van Binnenlandse Zaken aangewezen categorieën van publicaties, afkomstig van de centrale overheid, zoals intrekking van rijbewijzen, faillissementen, surseances van betaling, schuldsaneringen, wijziging van huwelijkse voorwaarden, etc.

Voorts bevat de Staatscourant allerlei ambtelijke en particuliere advertenties en berichten. De Staatscourant verschijnt dagelijks, met uitzondering van zaterdag, zondag en algemeen erkende feestdagen.

De Staatscourant werd uitgegeven door de Sdu.

Voortaan alleen nog via:

https://www.officielebekendmakingen.nl/BladerenPublicaties.aspx?SelectedNode=Staatscourant%20(67)

donderdag 2 juli 2009

Twitter-poezie en Tweetpoezie

Tweetpoezie 3 # Ik pluk de zon uit de lucht. Tussen de steeds kaler wordende bomen. Sta voor het raam en ik probeer of ik alles nog steeds hoor.

Tweetpoezie 4 # Met die logge kotter, van havencafé naar havencafé... En de kastelein van d’Oude Florijn... “Ik ben geen grote eter.” zei hij.

woensdag 1 juli 2009

Leven in Frankrijk (nr 3. Najaar 2004 pagina 23, 24, 25, 26. adviesprijs 4,95)



Er hangt een witte nevel boven de rivier
het hoge gras langs de oevers is nat
een sfeer van zorgvuldig gebarsten porcelein
superjonge spuitwijn uit het vat

Een houten tafel in de schaduw
een viertal oude moerbeibomen
in de oven gaart een lamsbout
een cabernet geschonken door Jacky's vrouw Michelle

Moerassig, arm, weinig pretentieus
kleine natuurstenen arbeidershuisjes
vaalblauwe luiken het liefste dicht
de pracht zit in de eenvoud
In het grensgebied tussen geheimzinnig en gesloten

Het licht gaat uit op de redactie
in koud Amsterdam zuid-oost
Werken voor "Leven in Frankrijk"
een droom als schrale troost
---------------------------------

*(onverwachte pareltjes in de wachtkamer van een arts die nog tijdschriften heeft liggen van 5 jaar geleden)

Archief

Zoeken