donderdag 30 augustus 2018

Reeuwijkse Plas.

Eigen werk - 24 maart 2018
Reeuwijkse Plas

Ik ben geen zee en geen sloot,
geen meer en geen ven
maar plas.

Maar ik ben
méér zee dan sloot
soms boos; ik denk me groot!
Dan rijs ik,
zwel ik op en sla ik over het riet,
kom ik over de rand en
graas ik van de kanten.
Jaag ik alle ganzen
het gras op.

Langzaam verander ik
in wat ik ooit was.
Word ik later
drassige landjes en moeras
en was mijn donkerste dag
slechts een storm in een glas
water.

zondag 17 juni 2018

Moeders zijn voor eeuwig




Moeders zijn voor eeuwig

Wij laten kinderen zien
dat het leven maar even is
dat het leven niet eeuwig is.
dat alles wars en gemankeerd is.

Vaders zijn niet duurzaam.
We zijn goed in langzaam
vergaan
langs lijnen staan
halen en brengen
kuchen en hoesten
en plotseling weg gaan.

Moeders zijn duurzaam.
Daar kan je van op aan
moeders zijn er altijd.
moeders zijn voor eeuwig.

Je vader herinnert zich
zijn vader niet
zijn moeder wel
Je vader herinnert zich
voor altijd zijn moeder.

dinsdag 5 juni 2018

De Goudsche Slag

Natuurlijk zag ik er uit als een pias op mijn blote voeten met handdoek en zonnehoed. Toch heeft Remco F Gerritsen er nog een waanzinnig goeie foto van weten te maken! 

De Goudsche Slag

het water stijgt en Gouda zakt en zakt
wordt door vele vaders opgehoogd nadien
dan worden schepjes en emmers gepakt
het echte goudse strand kun je niet zien

want dat ligt tussen de klinkers en het veen
vroeger, héél heel vroeger stroomde hier de zee
dan kan het strand niet ver meer zijn, ga mee

want een wens die ik had was struinen
wetend dat het niet kan maar dromen mag
over die kilometers verborgen duinen
op weg naar 'de Goudsche Slag'

naar een groengoud lapje aan de IJssel
die met eb en vloed tegen de kade vrijdt
gemaakt met vlijt gestampt in een vijzel.
wat asfalt en mankracht en werklust en tijd

uren niets doen en dan veel te veel in heel even
soms op de verkeerde plek met de verkeerde buren
staat de muziek te hard ruik je onprettige geuren
want op het strand is ook het stadse leven

het zand, water, de zee en kwallen
gouden gloed, magische momenten en ballen
kilometers ongerepte kust en plastic meuk
schelpen, hout, aangespoelde dromen en jeuk

je kunt hier de stad uit
en rustig op het asfalt stranden
want de allermooiste dingen
gebeuren aan de randen

---
juni 2018

zaterdag 19 mei 2018

Noordzee (voor Joop)


Het golft het leven
en het wordt alsmaar later
en je kunt de bodem niet zien
aan de lijn van het water
in de ondergaande zon

Jaren werden weer dagen
als je er was
en in de zomers
werden de dagen soms jaren

Dan waren er blikken
over troebel water
Over lage dijken
Zoals alleen broers
elkaar aan kunnen kijken
die samen dingen hebben gezien
en samen dingen hebben verzwegen

Jaren werden weer dagen
als je er was
en in de zomers
werden de dagen soms jaren

Het golft het leven
en je kunt de bodem niet zien
Laat los het leven
en laat je zweven.



Nordsee (für Joop)

Es wellt sich das Leben
und es wird immer später
und du kannst den Boden nicht sehen
am Rand des Wassers
in der untergehenden Sonne

Jahre waren wieder Tage
als du hier warst
und im Sommers
Die Tage wurden Jahre

Dan gab es Blicke
über trübes Wasser
über kleine Deiche
Wie nur Brüder sich anschauen können
die Dinge zusammen gesehen haben
und Dinge zusammen verschweigen haben

Jahre waren wieder Tage
als du hier warst
und im Sommers
Die Tage werden Jahre

Es wellt sich das Leben
und du kannst den Boden nicht sehen
lass es gehen das Leben
und lass dich schweben

woensdag 16 mei 2018

Bouwen op botten



Bouwen op botten

We moeten vooruit. We moeten verder en vooruit!
We moeten omhoog! De lucht in.
We moeten heien. Het is veen, anders staan we niet stevig.
We moeten de grond in, de grond in...

Maar in de grond is het vredig stil.
Daar zijn zelfs de torren klaar, de wormen klaar,
met het laatste restje botten van de zusters Clarissen
Niemand zal ze missen.

en toch raakt de toekomst zonder verleden op drift.
Zonder verleden is het heden geen punt op een lijn.
Staat niets meer in't geheugen gegrift
en is vandaag een zinloos zijn.

Dus graaf in de grond. Leg vast wat je vind.
Een scherf van een pot, een tol van een kind,
een stuk van een muur, een lijk van een non, 
een muntje van goud, een bronzen kanon.

Leg vandaag gisteren vast voor morgen
en kijk dan pas omhoog. Bouw wat je persé bouwen moet
en leg de zusters Clarissen terug in de stilte.
Iedere verandering gaat zijn eigen toekomst tegemoet.

---

Chris Bellekom - mei 2018

maandag 16 april 2018

Vlagfoto

Op de foto: Patrick Meijboom. Foto gemaakt door Mirjam Meijboom-Meulenberg, Lange Groenendaal, Gouda.
De soldaat ('t is een leger van één)
marcheert 's ochtends door de winkelstraat.
Hij zette plichtsgetrouw het ene been
voor het andere. Zolang het gaat.

Past hij naadloos in zijn eigen lijst.
Weet dat wie de Meijboom prijst,
zich door hem vereeuwigen laten mag.
Pasfoto's staat er op zijn vlag!

"FOTO'S ZIJN KUNST EN THEATER
FOTO'S ZIJN HERINNERINGEN VOOR LATER"
En hij wappert nog eens fier
heen en weer met zijn banier.

zaterdag 14 april 2018

Bermkrokus


Het allerdunste vliesje ijs
zeilt op de smalle sloot.
De lucht ruikt naar ochtend.

Aan het glas van de nacht
hangt nog een schijfje maan
en de laatste sterren plakken aan de rand.

Eén minuutje nog en dan 
flintert de eerste zon
roze door de wolken.

Een krokus kraakt onder mijn voet.
De winter ligt afgebroken
in de berm.

Lieve Vrouwe (een sonnet)

De Vrouwetoren in Gouda is het huis van Atelier de Vrouwetoren. Open Atelier Route in Gouda 14 en 15 april 2018

Mijn allergoudste lieveling,
leunt ied’re dag zwoel naar voren
en ik stop vol bewondering
bij die mooie Vrouwetoren.

Vandaag laat ze zich kwetsbaar zien.
Haar vlag wappert: Ik ben open!
Je kunt er zo binnen lopen.
Glimt er iets in je oog misschien?

Daar vinden we het klokkenspel.
De grote bellen zie je niet,
wel kun je ze goed luid horen.

Ze speelt haar kunst precies op tel.
En aan de voet van de toren:
Kleine bellen, voor de oren!

woensdag 11 april 2018

Ik blijf



Want
misschien vind je troost
in een gedicht

of in foto's van prachtige
vallende sterren
Zonsopgangen
Zonsondergangen

Heden is ons ontvallen
Heb je mijn kat gezien
Kan ik dat van je lenen
Ik verzamel en ik zoek

Hoe het eigenlijk met je gaat
Mooie kinderen
Hij heeft veel verdriet

Maar is ze vrijgezel
Hoe is het met je

Kom je ook op mijn feestje
mijn begrafenis
Dit is ze dan, ze heet

Geslaagd, gezakt
gefeliciteerd
Morele overwinning gevierd

Een grap een lach
Een duistere dag
Help me...

De aarde is kapot
en ook daar stap ik niet af

Hoe is het met je
Ik heb hetzelfde meegemaakt
Wat fijn dat jij
Fijn je te denken te kennen

Wat missen we eigenlijk
Als we elkaar loslaten
Als we elkaar niet meer
volgen, liken, kussen, linken
pinnen, appen

Als we elkaar niet
zien?

zondag 8 april 2018

Onder de Sint Jan - Per aspera ad astra



Onder de Sint Jan

HIER ONDER UW VOETEN LIGGEN GELUK EN GELIJK
TESAMEN VOOR DE EEUWIGHEID EN ALLE TIJD.
HIER ONDER UW VOETEN LIGT ‘2 SECONDEN VOORDRINGEN’
KIJKT U MAAR EVEN GOED EN LAAT HET TOT U DOORDRINGEN.
ONDER UW VOETEN LIGT HET RODDELEN, HET KONKELEN, HET STOKEN,
WAT NOG REST ZIJN RESTEN, HULZEN, TRANEN EN KNOKEN.
HIER ONDER UW VOETEN WORDT HARD GEWERKT DOOR DE WORM,
WANT UW INDRUK IS KORTER DAN EEN SCHEET IN DE STORM.

HIER LIGGEN KONING EN KEIZER, KIEZER, BURGERMAN EN BEDELAAR,
HIER LIGGEN BULDERAAR EN KUNSTENAAR, LICHTEKOOI EN STOTTERAAR
EN OP HUN RUG LIGGEN DE HOLLE KASSEN WAAR OOIT OGEN WAREN
DOOR HET GLAS IN LOOD NAAR EEN HEMEL TE STAREN.
DE VOORSTELLINGEN DAAR GAAN DE VOORSTELLING TE BOVEN.
EEN MENS WEET HIER TENMINSTE WAT HIJ MOET GELOVEN.

ONDER UW VOETEN, ONDER DE GROND, ONDER DE SINT JAN
LIGGEN MENSEN DIE U NIET KENT, DIE U OOK OOIT BENT.
MAAR MORGEN RIJST DE ZON OOK ZONDER U, DENK ER AN!
DENK WAAR DAN AN? AAN ‘CARPE DIEM’? AAN ‘MEMENTO MORI’?
NEE! AAN ‘PER ASPERA AD ASTERA’, POTVERDORIE!

WANT HET LOOD EN DE GLAZEN ZIJN UITEINDELIJK SLECHTS RAMEN.
HIER ONDER UW VOETEN ZIJN DE VERSLETEN NAMEN
ER GETUIGEN VAN: DE STERREN ZIJN SLECHTS BRANDEND GAS
MAAR DE DOORNEN HEBBEN BESSEN, VRUCHTEN, BRAMEN.
ALLEN DIE HIER RECHTOP ZITTEN KUNNEN DAT BE-AMEN!

CHRIS BELLEKOM
APRIL 2018

maandag 2 april 2018

Bloot op de kast



negentienzesentachtig
twaalf jaar
op de kast
achter de dozen
bijna tegen de muur
ligt een plastic tasje
omgevouwen, wit
van schoenenwinkel Wolthuis

daar zaten dus de Seventeen in
en de Tuk
en de Chick
en dat wist ik

de inhoud verwarmend
verbazingwekkend, verwarrend
verwonderend en verhelderend

met spatels en stelen
met groenten en fruit
blote bast op blote bast

sleutel in de voordeur
verrast
heel snel alles terug
bloot op de kast

dinsdag 27 maart 2018

Hoge muren





Hoge muren

Ik heb een muur gebouwd om mijn hart
Nee
Niet om de pijn buiten te houden
Want
Pijn zal mijn reet roesten
Het
Hele leven en alle liefde is pijn
Maar
om de liefde binnen te houden
Ik
Klots namelijk over de randen
Ik
Guts over de kant
En
Het komt door mijn ogen naar buiten
Jij
Kunt al die zeeën liefde dragen
Rust
op de schouders van andere vrouwen
En
Dat wil ik wel maar dat wil ik niet
Want
Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou Ik wil jou
Jij
Jij bent waarom ik hoge muren bouw

zaterdag 24 maart 2018

Naar Brussel

Vandaag twee jaar geleden was er een bloederige aanslag op diverse doelen in Brussel. Ik schreef toen onderstaand gedicht en plaatste het enkel op Facebook. Het maakte en maakt nog steeds indruk op me.

Naar Brussel

Het donker weghalen uit de hele wereld
dat kan ik niet
enkel maar hier en nu een vuur laten branden
de monsters in de duisternis
durven niet in een cirkel van licht

Kom je bij me zitten?
werp je onzekere liefde
in mijn al brandende haard
laten we kinderen maken van zuiver licht
laten we ze later los in de wereld

en daar waar ze lopen
door het donker
daar brandt de grond
daar schittert de lucht
daar komt de zon op
daar vluchten de monsters

want het licht weghalen uit de hele wereld
Dat kunnen ze niet...
als wij enkel maar daar
waar we lopen
vuur laten branden

donderdag 22 maart 2018

Eye on the water

Detailfoto zeearend door de zeer getalenteerde Maaike Kruijsen van http://www.eyeshinephotography.com
Eye on the water

I have two centers of focus.I don’t have to touch this earth.
I see forward and to the side.
I see all at the same time.

Seeing fish in the water.
Soaring, gliding, in flapping flight.
Seeing countershaded
fish in the water

It’s dark on top.
This is
an extraordinary feat.
I don’t have to touch this dirt.
This dirty earth.

maandag 19 maart 2018

Kauwen op verkiezingen

foto ANP
Column Gouwestad Radio - Gewoon Groen zondag 18-03-2018

Verkiezingen

Eigenlijk zou ik mijn buik vol moeten hebben van verkiezingen. Er is er aanstaande woensdag eentje voor de gemeenteraad van Gouda, maar afgelopen februari was er ook eentje voor de nieuwe stadsdichters. En die vond ik zelf net even iets belangrijker. En die mocht ik glorieus verliezen. Zo leer je weer wat. Verkiezen is verliezen. Oftewel; het hebben van de zaak is het eind van het vermaak. Achteraf ben ik stiekem wel blij dat ik het niet geworden ben en zo leer je nog eens iets over jezelf.

Maar verkiezingen zijn en blijven lastige dingen. Is de ene partij echt diverser, beter, integerder, altruïstischer, groener of duurzamer dan de ander of zijn het ook maar gewoon groepjes mensen? Als je het aan mij vraagt mankeren ze allemaal wat.

En wat ze allemaal beloven, daar kan ik niet zo veel mee. Ik weet dat ze toch met elkaar om de tafel moeten om een coalitie te vormen en dan sneuvelt er nog wel eens wat. Een stukje sociale woningbouw op een eilandje hier, een havensluisje daar. Of er worden zondagsopeningen ingeruild voor extra evenementen. Je kunt een euro immers maar een keer uitgeven nietwaar. Vreemd genoeg, toch werkt het.

Nu ik wat ouder begin te worden en dus wat verder kan terugkijken zie ik dat de stad iets mooier, iets vrolijker, iets duurzamer, iets opener is dan vroeger. Begrijp me niet verkeerd hoor, vroeger was alles beter, maar het is een ander land en ik zou er eerlijk gezegd niet meer willen wonen. Nu zullen er heel veel mensen het niet met me eens zijn, want er is op het moment heel veel mis in de stad. Het is er vies en vuil, de wegen mogen wel eens worden opgeknapt, de straten en de huizen zakken, er is weinig te doen voor de jeugd en dat is eigenlijk al jaren zo... Wist u bijvoorbeeld dat er 12 jaar geleden ook al gesproken werd over de uitgaansmogelijkheden en de slechte bodem. Alleen laten sommige problemen zich niet zo makkelijk oplossen, ondanks dat veel partijen denken de wijsheid in pacht te hebben.

Weet u, het is maar goed dat er niet één partij het voor het zeggen heeft hier. Democratie is net als koken...

Maar goed, coalitievorming dus; De SP is de tomaat. De PvdA is een ui. Het CDA is knoflook. de VVD is het zout. De Partij voor de Dieren is het rundvlees. D66 is de zak met aardappels De ChristenUnie is een visje. De SGP is bakboter. Groen Links is olijfolie, Gouda Positief en Gemeentebelangen zijn wat je toevallig nog in je kast hebt liggen (steranijs en basterdsuiker ofzo), oh en 50+ is die 100 mililiter melk die je nodig had, maar die ver over de datum blijkt te zijn.

Al die dingen die ik net opnoemde zijn los van elkaar, zonder iets er bij, niet te nassen. Helemaal als je het 4 jaar lang moet eten. Maar na de coalitie hoop ik dat je met het visje en de aardappels, het zout en het uitje iets lekkers kunt maken. Voedzaam voor de hele stad.
Of met iets anders natuurlijk. U weet zelf wat u het lekkerste vindt. En soms is het niet lekker, maar moet je het toch opeten, want het is goed voor je...

Ik had van mijn moment op de radio mooi even gebruik kunnen maken om toch een gedichtje naar binnen te smokkelen maar dat doe ik niet. Want poëzie is net als chocola. Daar mag je niet teveel van, daar moet je van genieten. En één gedicht is nooit genoeg.

woensdag 7 maart 2018

Vroman en de natuur

Vroman en de natuur

Er liggen geen Stolpersteine
voor de deur van nummer 87.
Het bloed ging omdat het
alleen nog stollen kon.

Verstekelt vertrokken
heimelijk in ruimen en ruimtes.
Opgejaagd naar de Oost
verstoten door invasieve exoten.

Chris Bellekom

maandag 26 februari 2018

zondag 25 februari 2018

Goor Gouda

Een wandeling van 10 minuten van de Achterwillens naar de Chocoladefabriek leverde de bovenstaande EN de onderstaande treurnis op.
Goor Gouda

Gouda gadverdamme!
De stad stroomt over haar randen.
Bagger loopt over haar riolen.
Bezoedelt haar kanten, haar goten.

De teringzooi staat aan haar lippen.
Pakkies en blikkies en doppies en Wickies
spelen verstoppertje in de bosjes.
Servetten en folie zweven losjes.

"Ik zie spoken?"
U voelt zich niet aangesproken?
U zult wel moeten.
Worstel en kom boven. En zie.

Voor uw gemak, uw weelde en waarde;
Flotsam en vullis en smerige straten!

woensdag 21 februari 2018

Dorp

Dorp

Er wordt op de sloten rondom dit dorp niet geschaatst.
Spiegelglad is het oppervlak en ondoorzichtig.
Alle jeugd is weg. Alle moeders eenzaam opgelucht.

Felblauwe lucht word door het oppervlak weerkaatst
Een man klopt op het raam. Ze doet open schichtig.
Samenvlucht, ontsnappingsdrift, van bil.

Schooldag, zomer, windstil.


dinsdag 20 februari 2018

huiskamer

Foto Abdel Hachimi
huiskamer

deze kamer is publiek
de gordijnen zijn open
zorgvuldig gestylede troep
'let niet op de rommel'

voor het echte leven
moet je de trap op
boven maken we de tranen
en de blauwe plekken
daar waar de gordijnen altijd dicht zijn
daar gillen we en grommen we
beuken we en baren we
kreunen we en hijgen we
slapen we en neuken we
zijn we ziek en sterven we

enkel dit kader mag je zien
mijn visite kaart
op dit beeld staat alles
wil je koffie of
wil je thee


donderdag 15 februari 2018

Zaterdag 17 februari




Deze zaterdag in de Chocoladefabriek mag ik - helemaal rechts op de foto - voor de tweede keer in mijn leven proberen om Stadsdichter te worden. De eerste keer legde ik (en Sanne Rooseboom) het (begrijpelijk) af tegen Ruud Broekhuizen.

Dit keer wordt het nog veel moeilijker. Ik sta in de arena met 3 zeer getalenteerde heren met een geweldig groot hart voor de stad Gouda, die ieder op hun eigen unieke wijze van zich hebben laten horen tijdens de voorronde.

Udo Doedens, in het dagelijks leven predikant in de Westerkerk in Gouda, weet te ontroeren en heeft zeer ingenieus in elkaar geknutselde teksten. Hij weet mens en stad, kerk en kroeg feilloos met elkaar te verbinden.

Jeffrey van Geenen weet als geen ander wat een mens van binnen mee maakt en schaamt zich ook niet om dit te laten zien. Met een dikke knipoog en een goed gevoel voor humor kan hij je meenemen zijn gedichten in.

Joost Reichenbach, het dichtende alter-ego van Pieter Stroop weet zijn verbazing over het verschijnsel mens in zijn beste en in zijn slechtste vorm in een wervelende performance over de bühne te brengen. Zijn gedichten zijn taalkundige hoogstandjes waarin geen taboe geschuwd wordt.

En ik mag ook een rijmpje zeggen ;-)

Wie van deze vier heren het ook moge worden, ze committeren zich voor de komende jaren aan het invullen van het Stadsdichterschap, hopelijk met dezelfde toewijding en passie die de Hanneke Leroux de afgelopen twee jaar heeft laten zien. Ze zal als stadsdichter gemist worden en het wordt voor haar opvolger een hele kluif om een mooie traditie voort te zetten.

Kom zaterdag 17 februari om 15.00 naar de Chocoladefabriek in Gouda voor het eindspel...



Groet,

Chris



https://goudsdagblad.nl/vier-finalisten-stadsdichter-gouda/

zondag 11 februari 2018

Ook ik Gouda


Ook ik Gouda

Als je lang genoeg
in mijn stad woont,
dan word je mijn stad

Je huilt je natte daken
Je nakende ramen
Je fonteinen
Je grijze lege straten
Je grijze lege pleinen

Je lacht je stad in de zomer
Je volle terrassen
Je groene perken
Je geurende parken
Je beierende kerken

Je wordt ouder, vervallen
Je mortel verbrokkelt
Je verf en je bladeren
verdwijnen
Je hout gesprokkeld
langs het spoor

Je mensen ze dromen
Soms vol, soms verlaten
Je grachten ze stromen
Je huizen ze praten

Je drinkt in barretjes
in kroegen
Je verlichte nachten

Je stad werkt
Het harde zwoegen
Het stilletjes wachten

En nu je lang genoeg
in deze stad woont
Ben jij ook mijn stad.

Na de feestdagen


Na de feestdagen

In de koelkast ligt de laatste subiet door mij onthoofde sint;
Die ik na het pellen van de buitenlaag wel erg bruin van binnen vind.

Het was weer gezellig, maar gezelligheid
laat zich niet proppen in zakken, in oranje sokken,
In chocolade, kerstkransen, marsepeinen, peperkoeken poppen
in paasstokken, adventhokken, speculaasbrokken.

De oorlog tussen de 31ste en de eerste is
weer in het voordeel van de eerste beslecht.
De pijlen op, de bommen, de bollen, het klinken,
De handen, het vreten, de mag-ik-je-zoenen
De glazen, de bubbels, het drinken, het drinken, het drinken.

Verlaten, verloren aan de hond gebonden kerstbomen
Glasbakken op straat vol van het feesten
De papierbakken zijn nog gesloten slome...
De hele zwartepietendiscussie mag me weer een jaar aan mijn roet reesten

Alles zit nu in gele, donkere en doorzichtige vuilniszakken
Rest alleen nog katerig en mauwerig, het ongelofelijk brakke
Skischansspringen in Garmisch Partenkirchen te 'gucken'
En online de zomervakantie boeken

3 kilo teveel en een piek cholestorol door alle spijs
Godzijdank is het januari en zijn de dagen weer grijs
Godzijdank is het januari en zijn de dagen weer grijs
Godzijdank is het januari en zijn de dagen weer grijs

Chris Bellekom - januari 2018

Gewapend met Ochtendlucht


donderdag 4 januari 2018

Graaf van de straat



Abdel Hachimi
Graaf van de straat.
Schildert met microseconden en ziet,
als het licht met hem praat,
wat ik niet zie en jij niet ziet:
Overal contrasten
en verft met sluiterkwasten.
Kijkt als een kind,
onbevangen, verlicht,
met één oog blind
en het andere dubbelzicht.

http://degouda.nl/straatfotograaf-abdel-hachimi-twee-werelden/

Archief

Zoeken