zondag 11 december 2011

De 'optimale' overheid?





Ik werk bij een gemeente. Er zijn heel veel mensen die bij een gemeente werken. Die mensen heten ambtenaren. En wij zijn ook burgers, maar wel burgers met een ‘status aparte’. Wij hebben rekening te houden met héél veel wetten, regels, processen, richtlijnen, procedures, protocollen en beleid. De uitvoering daarvan is de reden dat wij er zijn. Dat is lastig. En soms verliezen we daarom nog wel eens uit het oog dat de wereld niet draait om de ambtenarij maar dat de ambtenarij draait om wat er in de wereld gebeurd. Wetten zijn een afspiegeling van de huidige maatschappelijke mores en een poging om de daarbij horende ‘best practices’ vast te leggen. En aangezien de normen en waarden van de maatschappij veranderen, verandert de wetgeving ook nog wel eens...

Klinkt dat negatief? Dat is niet mijn bedoeling. Wat ik probeer te bereiken is dat iedereen die ambtenaar is, op welke plek in de organisatie dan ook, doordrongen raakt van zijn of haar ‘raison d’ etre’ . Wat doe je als ambtenaar in jouw stukje van het publieke speelveld dat de burgers, bedrijven en instellingen van bijvoorbeeld jouw gemeente helpt?

Een mooi voorbeeld van hoe het zou kunnen zijn: Toen John F. Kennedy het doel stelde een man op de maan te plaatsen stond het hele land er als één man achter. Tot aan de uitvoering toe was iedereen doordrongen van het doel van hun werkzaamheden. Toen een journalist op een gegeven moment, aan één van de onderhoudsmensen vroeg wat hij dat aan het doen was zei hij:  “I’m emptying the trashcans because we’re putting a man on the moon.”

En laat het nou net die gedachte in het achterhoofd zijn die veel ambtenaren missen. Dan is het dus belangrijk om je positie te bepalen. Hoe verhoud wat ik doe zich met de doelen van de organisatie? Hier dus een handig hulpmiddel...

Sta eens stil. Neem eens een uurtje van je tijd om na te denken over het volgende:

  • Wat is het doel (en het nut) van de organisatie en waartoe zijn wij op aard?
  • Wat is de visie van de organisatie en welke waarden hanteren we om het doel te bereiken?
  • Wat is de missie van de organisatie en hoe dragen wij ons handelen naar de visie uit?
  • Wat is het beleid van de organisatie en welk normenkader wordt gehanteerd?
  • Wat is de strategie van de organisatie en welk geheel aan samenhangende tactieken worden er uitgevoerd om het beleid uit te voeren?
  • Hoe hebben we ons georganiseerd om de doelen van de organisatie te bereiken?
  • Welke concrete acties worden er in de uitvoering gedaan om de doelen te bereiken?

Dat zou zo uitgewerkt kunnen worden:

  • Een gemeente is het centrale punt dat al het handelingen tussen de overheid en de burger met elkaar verbind. Hier komen zowel de wetgevende macht (openbaar ministerie), de handhavende macht (politie) en de uitvoerende macht (gemeente) bij elkaar.  Het nut is dat de overheid de cohesie vormt en de belangen afweegt tussen alle verschillende individuen, groepen, verenigingen en culturen in de maatschappij.
  • Dit doet de gemeente omdat onze maatschappij is ingericht als een democratie. De burger kiest een gemeenteraad. De gemeenteraad kiest uit haar midden een college van Wethouders en een Burgemeester. Dit zijn belangrijke uitgangspunten die de basis vormen van de samenhang tussen burgers onderling, bedrijven en hun klanten en leveranciers, verenigingen, stichtingen en instellingen en hun relatie met de overheid.
  • Dit gremium (college en raad) bepalen samen de koers van de gemeente ten opzichte van de maatschappij en wordt daarbij in haar handelen beinvloed door de lokale, regionale, landelijke en mondiale werkelijkheid. (een conflict een halve wereld weg kan er voor zorgen dat mensen op de hoek van de straat met elkaar op de vuist gaan)
  • Gezamelijk bepalen de raad en het college van BenW een visie voor de zittingsperiode. Deze visie geeft richting en staat beschreven in het collegeprogramma. Deze visie is een consensus van de verschillende partijen die deelnemen in het college (bestuur van de stad)
  • Op basis van deze visie wordt de missie van dit college bepaald. Die missie kan bijvoorbeeld zijn: “ Schoon, Heel en Veilig”  of “ Cultureel en Gastvrij.”  Deze missie kan voor iedere gemeente anders zijn.
  • Om de missie uit te kunnen voeren is beleid nodig. Dit beleid wordt door een aantal factoren bepaald. Het normen en waarden kader van het bestuur, het reeds bestaande beleid of de huidige wetgeving. Beleid wordt gemaakt op verschillende onderdelen van de maatschappij. Maatschappelijk, ruimtelijk, dienstverlening of anderzijds. Om goed beleid te kunnen maken zou bij het tot stand komen van beleid al rekening gehouden moeten worden met de aspecten die het doel van het beleid en van de organisatie ondersteunen op basis van inzicht, overzicht en uitzicht op het doel. De aspecten die daar ondersteunend aan zijn, zijn communicatie en contact met de burgers, inrichting van de organisatie, personele bezetting, gemeentelijke administraties, financiele huishouding, informatievoorziening, juridisch kader, technische inrichting en huisvesting.
  • Om het door het bestuur bepaalde beleid goed uit te kunnen laten voeren door de organisatie is een strategie nodig. Een strategie is een methode of stijl die je standaard over een langere periode toepast op de doelen die je wilt bereiken. “Lean management” is bijvoorbeeld een strategie. Een strategie kan bestaan uit 1 of meerdere tactieken.  Even illustreren met een voorbeeld: Je bedrijf maakt nu verlies. Dat is niet het doel van het bedrijf.  Het doel van het bedrijf is winst maken op een prettige manier. De strategie die het bedrijf kiest om weer winstgevend te worden is dat er kosten moeten worden bespaard. Een van de tactieken kan zijn dat er personeel wordt ontslagenom kosten te besparen en zo de doelen te bereiken. En een andere tactiek zou kunnen zijn het personeel een uur langer per dag gaat werken voor hetzelfde geld. Het inzetten en stroomlijnen van deze tactieken is je strategie. (Het bepalen van de doelen van een organisatie en het geheel van samenhangende keuzens met betrekking tot de inzet van middelen en deelactiviteiten (tactieken) om die doelen te verwezelijken en de visie te realiseren.)
  • In de strategie van een organisatie, daar waar de tactische keuzes worden gemaakt, verschuift de balans constant en is de organisatie in een staat van flux. Er moet voortdurend worden geschakeld tussen: ‘Wat zijn we aan het doen?’ en ’Waarom deden we dit ook alweer?’ Tussen de vier verschillende fasen van beleid, strategie, organisatie en uitvoering kan een constante ‘feedbackloop’ getekend worden en die getekende cirkel komt verdacht veel overeen met de “plan, do, check, act” cirkel (daarbij is plan-strategie, do-uitvoering, check-beleid en act-organisatie. In de organisatie worden dan de op strategisch niveau bepaalde tactieken uitgezet. Er worden geld, tijd, mensen en middelen aan toegewezen en er worden projecten van gemaakt. Die projecten moeten wel voldoen aan de hierboven genoemde C.O.P.A.F.I.J.T.H. aspecten als ze goed willen bijdragen aan de doelen van de organisatie.
  • In de uitvoering zitten alle onderdelen die de daadwerkelijke totstandkoming van de strategie van de organisatie ondersteunen. De uitvoerende onderdelen zijn de afdelingen die het gevormde beleid tot uitvoering brengen. Deze afdelingen en uitvoerende instanties hoeven niet daadwerkelijk afdelingen van de gemeente te zijn. Als voorbeeld het volgende: In het gevormde beleid staat dat mensen zonder werk zo snel mogelijk aan een baan geholpen moeten worden. De strategie is dat te doen door een ondersteunende afdeling op te zetten met ambtenaren die deze mensen ondersteunen. De tactiek is om dit zo snel mogelijk te doen. Hoe het georganiseerd wordt is om een afdeling op te zetten, mensen bij elkaar brengen en een operationeel afdelingsplan maken dat zo veel mogelijk deze strategie en daarmee dus het beleid ondersteunt. In de uitvoering zitten dan de telefoontjes naar clienten, het plannen van bijeenkomsten, het bij elkaar brengen van werkgevers en werkzoekenden, het administreren van de activiteiten, het financieel ondersteunen van mensen zonder werk enz... Met altijd in het achterhoofd wat het doel, de visie, de missie, het beleid en de strategie is achter de uitvoerende handelingen die op dit niveau worden gedaan.

Dit staat opgeschreven en als dingen opgeschreven staan, dan lijkt het zo eenvoudig. Maar waarom is het dan niet zo simpel dat iedere (overheids-)organisatie die deze richtlijnen hanteert optimaal functioneert? Het probleem is de constant wisselende doelstellingen en daarmee de verschuivingen in de daaraan verbonden gremia van de organisatie, het politieke krachtenveld verschuift iedere 4 jaar met daarbij een verschuiving in het perspectief over wat de overheid zou moeten zijn. (groot en links of klein en rechts) Daar spelen uiteraard ook persoonlijke belangen, aangezien veel politici geloven in de maakbare samenleving en daar zoveel mogelijk vanuit ideologie een stempel op willen drukken. Het doel en het nut van de gemeente als organisatie zouden zoveel mogelijk eenduidig en duidelijk moeten blijven.

In mijn mening betekent dat, dat je gedurende het spel niet constant de regels moet veranderen... en dat doen we nu wel. Het doel moet over langere tijd statisch zijn.  De visie mag veranderen, maar zou dat geleidelijk moeten doen en beleidsaanpassingen moeten geleidelijk en consequent worden aangepast aan de veranderende missie en visie van de organisatie op haar omgeving.

Als we dat zouden doen bij de overheid, dan blijven burgers, bedrijven en instellingen ten opzichte van de overheid beter weten waar ze aan toe zijn. En dat is een groot goed.


Chris

vrijdag 9 december 2011

De krekel en de mier




Bezuinigen. De broekriem aanhalen. De tering naar de nering zetten. Ieder dubbeltje omdraaien. Besparen. Efficient omgaan met middelen... Noem het hoe je het wilt noemen, maar de tijden zijn veranderd. In Europa is er heel veel gaande. Dat is altijd al zo geweest, maar ondertussen is de wereld een stuk platter geworden. De val van de muur in Berlijn, het uit elkaar vallen van de USSR, de toenadering van China naar het westen, de Arabische ‘lente’, de invoering van de euro en de inmenging van de VS in de politieke situaties van andere landen hebben er voor gezorgd dat iedereen overal van elkaar afhankelijk is geworden. En in die afhankelijkheid zit kracht... en zwakte.

De hele situatie die er op dit moment gaande is in Europa doet mij een beetje denken aan de parabel van de krekel en de mier. De krekel die tijdens de economische voorspoed de hele zomer feest viert en geniet van het vele eten, de zon en het leven en de zwoegende hardwerkende mier die de zomer gebruikt om voorraden aan te leggen voor de winter om zich in de periode van economische neergang geen zorgen te hoeven maken. In de parabel ontfermt de mier zich in de winter over de verkleumde berouwvolle krekel en helpt hem de winter te overleven. Dat is het soort altruisme dat je enkel in parabels vind. In de parabel herkent u natuurlijk de mier (Duitsland, de Benelux, de Skandinavische landen) en de krekel (de zuidelijke eurolanden rond de middelandse zee). De parabel stopt op het moment dat de mier de krekel in huis neemt.

Het is heel makkelijk om met een beschuldigende vinger te wijzen naar de landen die er een potje van hebben gemaakt, maar we zijn ook vergeten dat je het dak moet repareren als de zon schijnt en niet pas als het regent. De franse banken zijn vanmorgen afgewaardeerd door ‘Moody’s’, Griekenland zit in de problemen, Ierland is bijna failliet, Portugal, Spanje en Italie staan op (of hangen met de vingernagels aan) de rand van de afgrond en in Europa hebben een keuze te maken of we ze met vereende krachten helpen om weer op eigen benen te kunnen staan of dat we ze een zetje geven.

In mijn beleving hebben we ‘in de zomer’ met het invoeren van de euro de krekels al in huis genomen. Wij hebben de krekels een banket voorgezet gemaakt van de overvloed die er toen was en ze hebben zich volgevreten. Maar nu is de zomer voorbij en moet de winter nog beginnen. Dat gaan de krekel en de mier samen waarschijnlijk beiden niet overleven.

Is er een uitweg? Jazeker. De krekel moet aan het werk. De landen die in de problemen zitten moeten de moeilijke keuzes maken. Begin eens met het innen van de achterstallige belastingen.

En Nederland? Het miertje onder de mieren. Wij betalen onze belastingen. Het braafste jongetje van de klas. Of we hier in Nederland van een crisis moeten spreken weet ik niet. Er zijn veel mensen die het niet breed hebben, maar met het hoogste bijstandsniveau van heel Europa en de vangnetten die we hebben voor de zwakkeren in onze samenleving is crisis een véél te zwaar woord. In ons land vergeten we keer op keer om onze situatie te spiegelen aan die van anderen. Kijk eens in Latijns Amerika of in Afrika wat echte armoede is en vraag  jezelf dan nog eens af of het echt crisis is omdat de Sint een cadeautje minder bracht, de kerstboom iets kleiner is of omdat je dit jaar maar 1 keer op vakantie kunt...

Chris

woensdag 23 november 2011

Deleting all my Tweets - Update


In mij artikel van 21 november konden jullie al lezen dat ik bezig ben met een poging om mijn hele voorraad aan tweets, zo'n 10.000 stuks te verwijderen, gewoon omdat het kan... maar... blijkbaar is het verwijderen van 10.000 tweets geen makkelijke opgave. Ik ben twee dagen geleden begonnen met het verwijderen van al mijn tweets van voor 20-11-2011. Daar heb ik een aantal pakketten voor proberen te gebruiken, maar geen van de tools die ik heb geprobeerd doet wat ze zeggen dat ze doen. Het is me uiteindelijk gelukt om ongeveer 3000 tweets naar de digitale begraafplaats te dragen, maar daar blijft het dan wel bij.

Welke tools heb ik gebruikt:

Twitwipe - http://www.twitwipe.com Een tool die beweert dat je alle tweets die je ooit hebt gemaakt kunt verwijderen. Op de vraag hoe lang het duurt zeggen ze zelf dat het lang duurt en dat je het de hele nacht moet laten draaien voor resultaat. Mijn ervaring is dat het niet werkt. Ik heb de tool 's avonds om 9 uur aangezet en om 7 uur 's ochtends was het resultaat 6 verwijderde tweets. Dat zet dus geen zoden aan de dijk.

Delete my tweets - http://deletemytweets.com Presenteert de eerste (of laatste) 200 tweets die je hebt gemaakt die je los kunt aanvinken. Na alle tweets te hebben aangevinkt klik je op verwijderen. Alle tweets worden rood en komen in een Queue met de status
'delete pending'. Na 5 uur is dat nog steeds het geval. Er zijn er ongeveer 13 verwijderd en de rest staat nog steeds in de wachtrij. Onderaan de pagina heb je de mogelijkheid om naar de volgende pagina te gaan waar je tweets staan, maar als ik op pagina 2 klik, dan is het resultaat 0. Er is niets te zien.

Twitlan tweetdeleter - http://delete.twitlan.com/ Ook deze tool begint met de tweets die je als laatste gemaakt hebt. Hij laadt er ongeveer 100 standaard. Maar in plaats van de tweets te laten zien geeft hij iedere tweet weer met de mededeling: "Reload the page again to see the Tweet" Mijn tweets zijn ondertussen te oud en het programma kan dus niet dieper in de database van twitter om de desbetreffende tweet-tekst op te halen. Wat ook erg lastig is, is het feit dat er geen 'select all' mogelijkheid is. Als je 500 tweets hebt geselecteerd zul je ze dus 1 voor 1 moeten aanklikken. Een handige tool die ik heb ontdekt om dit in 1 keer te doen is een Google chrome extention die "Check them all" heet. Resultaat van het verwijderen van de tweets is een foutmelding op de site: "Fatal error: Maximum execution time of 30 seconds exceeded in C:\xampp\htdocs\twitter\delete\twitteroauth.php on line 140" Dat wordt hem dus ook niet.

Tweeteraser - http://www.tweeteraser.com/ De beste tool tot nu toe. Tweeteraser laat je nar oude tweets zoeken met bepaalde kernwoorden of #hekmerken. Werkt als een trein als je bepaalde tweets wilt verwijderen met een specifiek woord erin. Maar om alle tweets te verwijderen is het geen goede tool. Vind ook oudere tweets niet en om nu iedere keer specifieke woorden als 'een', 'met', 'van' en dergelijke in te gaan vullen is echt veel te veel werk. Ook dit pakket heeft beperkingen.

Tweetdeleter - http://tweetdeleter.com/dashboard/ Het nieuwste van het nieuwste. Net een paar dagen in de lucht. Een klein bedrijfje in Riga (Letland) heeft de afgelopen paar dagen een betaversie gemaakt om ook een tool te leveren dat zogenaamd al je tweets kan verwijderen. Als ik het goed heb draait deze app pas sinds 21 november. De eerste indruk is positief, maar ook hier de twee veel voorkomende problemen. Ten eerste vind het programma geen tweets van voor juni 2011 en ten tweede komen de tweets in een wachtrij terecht om te verwijderen.

Tweet Delete - http://www.tweetdelete.net Is een automatische dienst die er voor zorgt dat tweets die ouder zijn dan een bepaald tijdstip (6 maanden of een jaar) automatisch worden verwijderd. Je kunt er niet voor kiezen om tweets van voor en specifieke datum te verwijderen en het is niet handmatig, dus ik ben benieuwd of het pakket de komende tijd alle tweets ouder dan een jaar automatisch 'Delete'

Het ziet er naar uit dat tweets die ouder zijn dan een bepaald tijdstip niet meer in de live database van Twitter staan, maar onderdeel zijn gaan uitmaken van het "Grey web" of "Deep web" zoals u wilt. Dat betekent in mijn mening dat het "internet als archief" misschien wel toekomst heeft, maar dat vernietiging van gepubliceerd materiaal op het internet bijna niet meer mogelijk is, omdat je de door jezelf gegenereerde content niet meer af kan halen. Twitter gedraagt zich bijna als een bedrijf... Eens gegeven blijft gegeven. Rien-ne-va-plus, die tweets zijn niet meer van u.

Het laatste dat ik nu probeer voordat ik de stekker uit dit experiment trek is

Direct contact met twitter:

Dear people @twitter,
I have set a personal goal. That goal was to delete all my tweets at the point of reaching 10.000. 2 days ago the time came to start deleting. And it seemed to be nearly impossible. There is no good tool to delete all my tweets from before 11-20-2011. I would like to request your assistance. Would you please help me to delete all my tweets prior to 11-20-2011? Or can you guide me in the right direction and tell me how I go about doing this?

Ik hou jullie op de hoogte hoe en of de goede mensen van twitter op dit verzoek gaan reageren.

maandag 21 november 2011

Deleting all my tweets


Tijd voor een proefje...

Een tijdje terug alweer had ik mezelf voorgenomen om na mijn 10.000ste tweet al mijn tweets te verwijderen. Dat was om maandag 25 juli 2011 om kwart over 9 's avonds. Ik twitterde: "Ongemerkt over de 8000 tweets heengegaan. Bij 10.000 wis ik ze allemaal en begin ik opnieuw." en uiteraard ben ik van plan om het niet bij loze woorden te laten.

Net zo goed dat Marco Klerks bij mijn 7000ste tweet een tegeltje heeft ontvangen met daarop de 7000ste tweet.

Als het goed is hangt dit tegeltje: "@MarcoKlerks De bedrijfsethiek in twijfel trekken van een eenmanszaak blijft een discutabele aangelegenheid... en spammers pesten is leuk!" nu ergens in Den Bosch. Wat ik daarmee wil zeggen is: Als je iets hebt beloofd, dan moet je het doen.

Ton de Looijer heeft gelijk als hij in zijn artikel over onze discussie zegt dat "Omdat het kan" wel een hele magere reden is en daar heeft hij gelijk in. Maar er zijn ondertussen al 3 Jackass-films gemaakt "omdat het kan" en er gebeuren in de wereld wel vreemdere dingen "omdat het kan" Ik vind het zelfs dus een net zo geldige reden als welke dan ook.

Maar ik heb ook bijbedoelingen.

Er zijn een aantal mensen, en ik hoor daar ook bij, die inzien dat het internet niet iets is dat gearchiveerd moet worden, maar dat het internet het archief IS. Dat betekent dus dat iedereen die iets op het internet zet zich moet beseffen dat hij het aan het archief overdraagt en dat het daarmee ook meteen publiek is. Er zijn heel veel mensen die daar veel en véél te laat achter gekomen zijn. Die zichzelf in compromiterende poses, met bizarre uitlatingen en anderssoortige andere ongewenste publicaties in de problemen hebben gewerkt. Google vergeet niets...?

Maar wie is de eigenaar van mijn tweets? Is twitter de eigenaar van mijn tweets? Is degene met wie ik over twitter net een goed gesprek heb gevoerd de eigenaar van mijn tweets? Is de "Library of Congress" eigenaar van mijn tweets? Ik vind van niet. Ik vind zelf dat ik de eigenaar ben van mijn tweets. Net zo goed als ik de eigenaar ben van mijn gesproken woorden en dat ik de eigenaar ben van die kat die net bij u in de achtertuin heeft zitten poepen. Of

ik het nu wil of niet. Ik ben degene die de consequenties van mijn acties moet dragen.

Ook als ik zelfstandig besluit om een gedeelte van het grote archief dat het internet is voorgoed tot de digitale vergetelheid te verdoemen.

Ik ben benieuwd hoe het internet als archief werkt. Hoe lang blijven de door mij verwijderde tweets nog in "Digital Limbo" vindbaar?

We gaan het zien.

maandag 14 november 2011

Overdenkingen van mijn grootvader

overdenkingen van mijn grootvader Hendrik-Jan Vermeer in februari 1976
10 maanden voor zijn overlijden in november 1976
_______________________________________________________________

Ja, 1975 is heen gegaan
we mogen er wel even stil bij blijven staan.
Ja,Ja kleine Chris 1 jaar.
de ene komt de ander gaat,
zoo ook stierf mijn beste kameraad.
maar dat is niet te vermijden,
voor ons allen komen ook die tijden,
al denkt men toch keer op keer,
mijn zwager Adolf is ook niet meer
ook moeder had haar deel gehad,
weken op bed, dat was ook nog wat,
haar familie was uit duitschland hier,
maar moeder op bed ook geen plezier.
mijn moeder was dat jaar,
ja 91 jaar het is heusch waar.
en dan eind 1975, wat een gepiep
kregen we beiden ook nog de griep.
2 jan. de kerstboom weggedaan,
en dan hopen we maar dat hij in 1976 er weer kan staan.
dan hopen we maar,
dat het ons is gegeven,
dat we dat,weer mogen beleven.
in Februari 30 jaar getrouwd,
en al die jaren,erg veel opgebouwd.
al zit ik hier,zoo maar wat te schrijven,
dat we toch vooral,gezond mogen blijven.
en dan ook Hanny belt elke dag
dat dat verders ook zo blijven mag
en dat we dan weer kunnen horen,
er is een fijne dochter toch geboren.

donderdag 21 juli 2011

De grote vakantie



Gerard haalt zijn caravan uit de stalling;
zijn auto, zijn kinderen, zijn vrouw.
Specifiek in die volgorde
Pakt zelf zijn koffers, want: “Rust is orde”.

Gerard pakt zijn auto,
verbindt haar aan de hut,
laadt haar helemaal vol Hollandsche spullen
(er is nauwelijks nog plaats voor ’t grut)

Gerard pakt de kaarten.
Zijn vrouw smeert de broodjes.
Over 16 uur in Frankrijk.
Hij weegt de laatste loodjes.

Zouden de zelfde buren...
Zou het weer...
Zouden de kinderen...
Ach, drinken tot de vroege uurtjes.

Het grote genieten kan beginnen.
Drie weken kruipen voorbij.
De eerste maandag weer op het werk
is Gerard blij.

donderdag 14 juli 2011

Hoera een ramp!


Documentaire informatievoorziening en het archief hebben een imagoprobleem. Zoals zoveel ondersteunende diensten van een organisatie is de afdeling DIV volkomen onzichtbaar. Totdat er iets misgaat.

Vandaag en gisteren waren daar weer een aantal prachtige voorbeelden van. Bij de politie is men documenten kwijtgeraakt (of ze zijn kwijtgemaakt, daar wil ik vanaf zijn)
De wat gekleurd geschreven artikelen staan hier:

http://webwereld.nl/nieuws/107287/politie-overtrad-wet-met-verwijderen-bestand-tristan.html en hier
http://webwereld.nl/nieuws/107283/politie-delete-bewijs-over-wapenvergunning-tristan---update.html

De korpsleiding wil even benadrukken dat er geen sprake is geweest van opzet, maar meldt specifiek dat het gaat om een fout van de afdeling DIV. In de laatste alinea van het artikel staat een markante update: "De infodesk heeft een e-mail teruggestuurd met daarin de gevraagde informatie. Bij deze mail zat als bijlage een pdf-bestand. De behandelaar heeft deze e-mail geprint en de print toegevoegd aan het fysieke dossier van Tristan van der V. De bijlage is echter niet toegevoegd aan het fysieke dossier en de betreffende mail met de bijlage is niet meer in het mailsysteem te traceren. We kunnen dus niet weten wat er in het pdf-bestand stond... aldus de woordvoerder van de politie."

Opeens is er brand.
Opeens is er urgentie genoeg om de beloofde verbeteringen door te voeren.
Opeens is er aandacht voor goede informatievoorziening.

De noodzaak tot veranderen is eindelijk aangebroken. Graag geef ik een voorbeeld dat voor mij wat dichter bij huis is. De postafhandeling bij de gemeente Gouda bijvoorbeeld is jarenlang het sluitstuk van de begroting geweest. Geen geld, geen innovatiemogelijkheden, geen doorontwikkeling en geen aandacht. Tot op een goede dag de rekenkamer het op zich nam om een onderzoek te doen naar de briefafhandeling van de gemeente Gouda. We schrijven het jaar 2004 of 2005 geloof ik. Ik overdrijf niet als ik zeg dat wij daar niet goed vanaf kwamen. Als de rekenkamer zegt dat het werk slecht of halfbakken gebeurt, dan heb je de poppen aan het dansen. De oppositie in de gemeenteraad stelde moeilijke vragen, de collegepartijen wilden het naadje van de kous weten en opeens zit je als hoofd Post- en Archiefzaken bij de wethouder om tekst en uitleg te geven. Diezelfde wethouder trouwens die je in de voorgaande jaren nog nooit op je afdeling gezien had. Dus verbetering beloofd, actieplan opgesteld en aan de slag.
Eén van de eerste klussen die ik mocht doen bij de gemeente Gouda was dus om als documentair informatiespecialist samen met mijn (toenmalig) leidinggevende en collega's, het voltallige college en alle afdelingshoofden van de gemeente een hele dag te organiseren waarbij we het gingen hebben over de documentaire dienstverlening van de gemeente... Nog nooit meegemaakt! De afdeling DIV de hele dag in de schijnwerpers.

En als je de hele dag in de schijnwerpers staat, dan ga je wel zweten...

Een verbeterplan postafhandeling werd opgesteld, er werd een DMS geïmplementeerd, de processen werden opgesteld, er kwam geld en extra inzet om de afdeling DIV kwalitatief te verbeteren en dat wierp zijn vruchten af. Alles dat aandacht krijgt groeit... Tussentijds de rekenkamer geïnformeerd en na een jaar bij
het vervolgonderzoek een dikke pluim in de kont gekregen vanwege de vele verbeteringen. Met als klapstuk een onafhankelijk onderzoek van onderzoeksbureau EF3 waaruit naar voren kwam det de gemeente Gouda van de 60 grootste gemeenten van Nederland de beste briefafhandeling heeft (100% score)

Dus: Hoera een ramp.

Ps. Een tip voor mijn collega's in het land. Een ramp hoeft je niet perse te overkomen, die kan je ook tactisch organiseren. Het subtiel aandragen van een voorstel voor een rekenkameronderzoek is een optie en er zijn nog een aantal ongebaande paden die je kunt bewandelen om de afdeling DIV in de schijnwerpers te krijgen.

De vraag die je zelf daar natuurlijk wel moet stellen is:

Durven we het aan om te verbeteren?

Chris Bellekom - Hoofd DIV Gouda

maandag 11 juli 2011

Uw Social Media Adviseur adviseert een Social Media Adviseur

Waar halen social media adviseurs hun diploma? Kunnen ze zich certificeren? Kan ik zelf een social media schooltje beginnen? En waarom zijn er zo veel?

De zelfbenoemde social media adviseurs schieten als paddestoelen in de herfst uit de grond. Het lijkt wel alsof de website-bouwer anno 1998 zichzelf opnieuw heeft uitgevonden als SMA. Met het grote verschil dat het nu een equal opportunity beroep lijkt te zijn. Als ik zo rond kijk op de twitters zijn er net zo veel mannelijke als vrouwelijke social media adviseurs en dat lijkt me een goed teken. Dat betekent namelijk dat de techniek achter alles dat riekt naar social media heel goed te begrijpen is.


Sommige banen zijn nog steeds een mannenbolwerk. De meeste websitebouwers en designers die ik ken zijn mannen. Andere banen lijken het domein van vrouwen. Ik was laatst als spreker op het congres van de NBPO, de Nationale Branchevereniging van Professional Organizers en ik zweer dat ik daar van de ruim 70 deelnemers niet meer dan 4 mannen zag, mijzelf incluis.


Misschien is het kort door de bocht, maar als je een websitebouwer en een Professional Organizer combineert, dan krijg je een... Jawel, een social media adviseur. Wellicht dat het het woord 'Social' is dat er voor zorgt dat zo veel vrouwen zich aangetrokken voelen tot het beroep en het woord 'adviseur' dat veel mannen trekt. Ik weet het niet, maar het heeft een soort simpele logica die me aanspreekt.

Zou het de verzelfstandiging van de samenleving zijn? De opmars van de ZZP'er, die samen met de laagdrempeligheid van internet er voor zorgt dat iedereen die voor zichzelf wil beginnen, maar niet goed weet waarin, maar begint met social media?


Ik vind het een interessante ontwikkeling. Het is leuk om te zien dat zoveel mensen hun weg denken te kennen in de jungle, de wildgroei, de chaos die social media op het moment is en al helemaal dat diezelfde mensen denken dat ze over de tools beschikken om anderen te adviseren hoe ze door die jungle moeten navigeren.

Het is alsof iemand die je één stap voor is je telkens vertelt waar je heen moet. Ben ik er een? Ik weet het niet... Maar ik zou het wel kunnen worden... Denk ik...

http://gplus.to/chrisbellekom
http://ambtenaar20.ning.com/profile/ChrisBellekom
http://www.twitter.com/chrisbellekom
http://www.chrisbellekom.nl
http://paper.li/chrisbellekom
http://goudabruist.nl/profile/ChrisBellekom706
http://chrisbellekom.blogspot.com
http://bellekom.hyves.nl
http://bhiccommunity.ning.com/profile/ChrisBellekom
https://profiles.google.com/chris.bellekom
http://en-gb.facebook.com/people/Chris-Bellekom/
http://nl.linkedin.com/in/chrisbellekom

Toch?

vrijdag 3 juni 2011

Optreden op het Podium Westland

Vraag me niet hoe (ik vertel het toch niet) maar ik ben morgen "Special Guest" bij het Podium Westland. Een erg leuk regionaal Kunst en Cultuurfestival in Monster.

Ik zal op het dichterspodium 2 sets voordragen. De eerste start om 13.45 en de tweede ergens rond half 5.

Impressie van het Podium Westland 2010

Het weer zit mee, de tijd ook, maar ik heb zo veel materiaal, dat ik even niet weet wat ik kiezen moet...

Luxeprobleem

Wil je weten wat er de hele dag, verdeeld over 6 podia te doen is? Klik even ferm op: Deze link Die stuurt je naar de site van het Cultuurpunt Westland.

Ik wil de bibliotheek Westland nogmaals bedanken voor de uitnodiging en we maken er een leuke dag van!

donderdag 28 april 2011

Kindje huilt

Papa slaapt en mama slaapt
Zomaar op een woensdagnacht
Kindje huilt en huilt en huilt

Mama stommelt op de gang
Kindje huilt, kindje huilt!
Papa komt er achter aan
(‘heeft zich waarschijnlijk bevuild’)

Papa gaat een luier halen
Kindje zuigt zich vast aan mama’s borst
Einde van een groot verdriet
Einde van een grote dorst.

woensdag 27 april 2011

de schellen


Voorzichtig leg ik mijn holle handen
op de schellen op mijn ogen
en ik verwarm ze en vervloek ze
ik hou mijn ogen dicht en bedenk me dat ik niets weet
en waar me dat vroeger niets kon schelen
wil ik de warme schellen op mijn holle ogen nu
met geweld
er af rukken
het geluid van het grootste klittenband
van de wereld
volgt
en achter de wereld die ik dacht
is de wereld die is
en geschrokken
beschaamd
betraand
weet ik niet hoe snel ik
de holle warme schellen
de veilige coconnen op mijn verbrande ogen
er weer op moet drukken
en ik verwarm ze en verwelkom ze
het helpt niet
het gordijn is weggerukt
alleen nog duisternis helpt
en dan
heb ik helaas mijn herinneringen nog

maandag 11 april 2011

Herder en Heide



Een achteloos wegwerpgebaar
Terwijl ik aan de hemel dacht
Vloog ik nou net?

Probeer me niet te verleiden ik ben hier al eens eerder geweest.
Ik hoor hier tussen de vlammen
Ik hoor niet te huilen
Waarom ben ik zo alleen
Leef ik wel en zink ik niet?
probeer me niet te verleiden
Hoor ik hier?

Ik hoor hier tussen de vlammen en de vlammende zachte dampende braambossen,
Het komt omhoog,
de vlammende heide
Voorheen nog een grazige weide
En de zon wacht al een tijd op me
Al vanaf nadat de nacht begon

Het komt omhoog,
de vlammende heide
Voorheen nog een grazige weide
Tevreden boerende schapen
Zachte wollen vlekken op het gras en nu
Roosterende stinkende schreeuwende balen vlees
Het brandende hart van de maagd en de herder en de schapen
Tevreden boerende herkauwende domme schapen
Hoor ik hier?
Ik hoor hier.


*Eindelijk, eindelijk, eindelijk! Geen inspiratie gevonden. inspiratie vond mij. Ik zat te luisteren naar Rain King van de Counting Crows. Gedicht stond binnen 4 minuten op papier.

maandag 4 april 2011

"Mindmap Poetry" - part deux - Zomer

Het tweede deel van mijn experiment met Mindmapping om poezie te maken.

Ik merk dat sommige al bestaande gedichten zich er absoluut niet voor lenen en helemaal herschreven moeten worden. Volledig nieuw schrijven voor de vorm is veelal de enige optie. In dit kader lenen bepaalde woorden zich al helemaal niet voor Mindmap gedichten.

Om de vorm te krijgen die ik wil, moet ik consessies doen in de taal die ik gebruik. Dat werkt limiterend en frustrerend, maar ik denk dat dat de prijs is die ik moet betalen als ik vorm boven inhoud stel.

Hieronder het tweede gedicht dat ik met mindmap software gemaakt heb. Het heet "Zomer".

dinsdag 29 maart 2011

"Mindmap poezie..."



Ik heb wat bedacht...

Mindmap poezie is een experiment dat ik graag wil proberen. De bedoeling is om poezie te maken met Mindmap software.

Een mindmap is een twee-dimensionale boomstructuur opgebouwd uit begrippen, teksten en relaties en zijn geordend rond een centraal thema. Mindmaps worden veelal gebruikt om creatieve processen te ondersteunen. Mindmaps kunnen daarnaast worden gebruikt bij het toegankelijk maken van complexe informatie. Als je dat allemaal met Mindmaps kunt doen, dan moet er ook gedichten mee kunnen maken.

Nu is de moeilijkheid dat ik en sommige andere dichters bij het maken van gedichten hierarchisch en chronologisch aan de slag gaan. Eerst de titel, dan de aanleiding, de eerste zin en dan verstrijkt de tijd... en toen... en toen... en toen... einde.

Het vereist een hele andere manier van gedichten maken. Er is namelijk geen door de dichter gegeven einde, en er is na de titel ook geen natuurlijk begin. De lezer bepaalt zelf waar hij begint en de lezer bepaald ook waar zij wil eindigen. Als dichter kun je enkel nog bepalen wat er staat en bepaalde relaties leggen en nadrukken toevoegen, maar de volgorde wordt bepaald door de lezer... alhoewel je dat natuurlijk ook nog een beetje kunt manipuleren...

Het is de bedoeling om in ider geval 1x per week een gedicht te maken met Mindmap. De evolutie van poëzie is namelijk nog lang niet klaar.

Ik zou graag van jullie willen horen wat je vindt van het idee. Wat je vind van de gedichten blijft natuurlijk helemaal persoonlijke smaak...

Het glinstert...



...

maandag 7 maart 2011

Het is zo'n dag.



Het is zo’n knapperige dag
Met zo’n zonnebril-zonnetje

Wakker worden doe je niet
Door die vermaledijde wekker
Maar de buurman die zijn auto krabt

Het is zo’n koelkast dag
Zo’n ‘t-is-zomer-maar-dan-koud dag
Met witte vliegtuigstrepen
En vieze ruiten onverwacht
Wanneer je van binnen naar buiten dacht
Het is zo’n zullen-we-gaan-schaatsen dag
Als er ijs gelegen had...

Zo’n ik-wou-dat-ik-in-het-bos-zat dag
Om tegen bladeren te schoppen
En foto’s te maken van paddestoelen

Het is zo'n salade dag
Fris en zuur en koel

Zo’n oostenwind-maakt-het-schraal dag
Zo’n dag die je eigenlijk met sinterklaas wil
Maar slechts heel zelden krijgt.

Zo’n kleur-nog-niet-aan-de-bomen dag
Zo’n winter-nagedachte dag
Dat je op het terras achter glas
Al even zomer-dromen mag

woensdag 2 februari 2011

Wanhoop en humor



Altijd al eens iemand willen motiveren met de waarheid? Een website die ik jaren geleden eens heb ontdekt en herontdekt en herontdekt en nu weer. Op http://www.despair.com/ kan je je eigen demotivators maken.

Vandaar dat ik de dingen even in perspectief zet.


Ik heb lang volgehouden dat ik niet zou gaan bloggen. Stiekem vind ik dat dit ook niet echt een blog mag worden. Geen spannende avonturen dus van mij. Geen dagboek dat voor de hele wereld toegankelijk is.Op dit moment ga ik een beetje ambigueus met het internet om. Ik heb zo'n hyves gevalletje, een vaste plek waar ik wat gedichten neerzet en een favorietenlijst die zelfs nu ik ze in mappen (de map "overigen" is het grootst trouwens) heb gerangschikt eigenlijk niet meer te overzien is.Tot nu toe heb ik eigenlijk alleen maar gereageerd op de dingen die ik ben tegengekomen op het internet. Dat blijf ik doen.

Denk dus niet dat dit een blog is, nee, nee, 'Ceci n'est pas un blog'. Het is een plek waar ik de dingen die ik her en der als broodkruimels op het internet uitstrooi of zomaar tegenkom wil neerzetten en zo hoop ik dat een vaste plek ervoor kan zorgen dat ik wat minder vaak verdwaal als ik de digitale zijpaden en modderweggetjes bewandel.


CB

dinsdag 4 januari 2011

Archief

Zoeken