dinsdag 19 januari 2010

Mijn mooie Gouda



Mooi Gouda

Nooit ga ik verhuizen. Nooit, nooit, nooit! Mijn stadje, mijn mensen, mijn Gouwenaars! Met al hun eigenaardigheden, met al hun zin en onzin.

Ik hou van deze stad, met heel mijn hart en met heel mijn (wat voor mijn ziel moet doorgaan) ziel. Nee, ik ben hier niet geboren. Ik ben import. Mijn ouders kwamen pas naar Gouda toen ik twaalf was. Maar maakt dat de liefde voor mijn stad minder? Liefde op latere leeftijd is soms mooier, rijper en wijzer.

Misschien dat ik wel meer van deze stad hou dan menig gouwenaar die hier geboren is. Die staren zich namelijk vaak blind op wat Gouda allemaal niet heeft. Geen H&M, geen Bijenkorf, geen Disco.

Nou en! Wat maakt het uit. Kijk eens wat je stad wel allemaal heeft:

Een stadhuis dat zo mooi is dat ze het in Japan hebben nagebouwd. Kaas die zo beroemd is dat je in iedere supermarkt in de hele wereld "Koewda" kunt kopen.

Van Vreumingen, De oudste nog open zijnde tabakszaak van Nederland. De hele binnenstad van Gouda is de langste sluis van Nederland! We hebben heel lang het record gehad van dichtstbevolkte stad van Europa... en als Westergouwe een beetje op schiet, dan zijn we dat binnenkort weer. Iedere dag zijn we in het nieuws. Files tussen Gouda en Woerden, tussen Gouda en Rotterdam, Tussen Gouda en Den Haag... EN de andere kant op!

We zijn de geboortestad van een dichter die zo groots is dat er niet één stadsdichter zal komen die ook maar in de schaduw van de monumentale boom in de tuin van Leo Vroman kan staan. We zijn (waarschijnlijk) ook de stad waar Erasmus is geboren, de grootste verlichtte denker uit de geschiedenis van Europa.

We hebben de mooiste kerk van het land met de wereldberoemde goudse glazen en het langste schip van Nederland (waar in mijn onbescheiden mening ook de mooiste gebeierde liedjes van af stromen) Zaken waar je als Gouwenaar allemaal heel trots op kan zijn.

Mocht ik ooit dood gaan, dan wil ik heerlijk in een heuveltje aan de Gouwe liggen onder de Goudsbloemen en als dat niet kan, dan aan de IJssel. Eén keer per dag komt iemand van Yarden om een kopje koffie over mijn graf te gieten (met een siroopwafel) en één keer in de week een pondje jonge volvette Goudse kaas.

Ik zal gelukkig zijn.

Archief

Zoeken